Superblocks:Το ριζοσπαστικό πείραμα της Βαρκελώνης...

Τα superblocks «ξεπηδάνε» σαν όαση μέσα στην πόλη

Superblocks: Το ριζοσπαστικό πείραμα της Βαρκελώνης, αλλάζει τη ζωή όλης της πόλης 

Η Βαρκελώνη παραδίδει μεγάλο μέρος της πόλης στους κατοίκους με στόχο να αλλάξει τη ζωή τους 

Σε κάποιες περιοχές στο κέντρο της πολυσύχναστης και πολύβουης Βαρκελώνης υπάρχει ασυνήθιστη ησυχία και ακούει κανείς μόνο το θόρυβο παιδιών που παίζουν σε μια μικρή παιδική χαρά και το κελάηδισμα των πουλιών.

 Δεν υπάρχει σχεδόν καμία κίνηση και ο χώρος όπου τα αυτοκίνητα θα ήταν παρκαρισμένα έχει γίνει χώρος για παιχνίδι, φιλοξενεί δέντρα και έναν πεζόδρομο. 

Το πείραμα δείχνει να πέτυχε: Τα Superblocks είναι ένα ριζοσπαστικό σχέδιο για να απομακρυνθεί ο θόρυβος και η ρύπανση της κυκλοφορίας, κάτι που θα μπορούσε να σώσει εκατοντάδες ζωές που διαφορετικά θα μπορούσαν να χαθούν εξαιτίας του μολυσμένου αέρα. Ελπίζει επίσης να λειτουργήσει ως παράδειγμα για άλλες πόλεις και ήδη η φήμη του εξαπλώνεται διεθνώς.

  Υπάρχουν μόλις έξι superblocks μέχρι στιγμής, αλλά η Βαρκελώνη σχεδιάζει εκατοντάδες ακόμη. Αποτελούνται από εννέα υφιστάμενα μπλοκ τα οποία ενώνονται μεταξύ τους σε μια περιοχή που απαγορεύει όλα τα οχήματα, ενώ οι χώροι στάθμευσης για τους κατοίκους είναι υπόγειοι. 

Μερικοί κάτοικοι είναι αντίθετοι στο σχέδιο, είτε επειδή θέλουν να έχουν τα αυτοκίνητά τους έξω από τα σπίτια τους είτε επειδή έχουν τοπικές επιχειρήσεις και αισθάνονται ότι το εμπόριο θα επηρεαστεί από τη διακοπή της ροής της κυκλοφορίας. Υπάρχει επίσης η πρόκληση της αύξησης της τιμής των ακινήτων και των ενοικίων που είναι ορατή σε περιοχές δημιουργίας των αποκλεισμένων ζωνών, αλλά το συμβούλιο σκοπεύει να ρυθμίσει και αυτό το πλαίσιο. 

Αγκαλιασμένοι στο θάνατο...

Δεν είναι περίπλοκο πρόβλημα κβαντικής φυσικής. Η μεσογειακή πεύκη καίγεται τα καλοκαίρια εδώ και χιλιάδες χρόνια, στα πλαίσια της ανανέωσης, άρα της επιβίωσης. Της δικής της, όχι των ανθρώπων που κατοικούν δίπλα της. Οι...ανθρώπινες δραστηριότητες απλώς αυξάνουν τις πιθανότητες. Αν θες να ζεις μαζί της, πρέπει να προβλέπεις και να την προσέχεις.

Ο επισκέπτης της Ανατολικής Αττικής και ειδικότερα του τμήματος που κάηκε, αν είναι ελαφρώς ενημερωμένος, πρέπει να φοβάται. Ο κάτοικος ακόμα περισσότερο. Αυτές οι περιοχές γύρω από τη Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, τον Άγιο Ανδρέα κ.λπ. με το πυκνό πευκοδάσος, τα στενά ελικοειδή δρομάκια και τα αδιέξοδα, τις ρεματιές γεμάτες καύσιμη ύλη και τα σπίτια, όλα σπαρμένα σε ένα υποτυπώδες οικιστικό σχέδιο της συμφοράς, είναι επικίνδυνες περιοχές και το ξέρουν. Πιο κάτω μάλιστα υπάρχουν και κατασκηνώσεις για παιδιά. Μα τόσο άφρονες είμαστε;

Σε περίπτωση μεγάλης πυρκαγιάς τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Ειδικά όταν δεν υπάρχουν πολλοί ανοιχτοί χώροι, ενώ η παραλία όπου δεν είναι απόκρημνη είναι στενή και κατάφυτη. 

Φυσική αντιπυρική ζώνη θεωρείται μόνο η λεωφόρος Μαραθώνος, ένας όχι ιδιαίτερα πλατύς δρόμος με βλάστηση και από τις δυο πλευρές του. Πάντα μιλάμε για τη φωτιά που κατεβαίνει από το Νταού Πεντέλης. 

Οι αυτόπτες μάρτυρες μας λένε ότι η φωτιά πήδηξε τον δρόμο σαν να μην υπήρχε. Ισχυροί δυτικοί άνεμοι την έφεραν ως την παραλία και ανάγκασαν τους ανθρώπους να πέσουν στη θάλασσα για να σωθούν. Όσοι πρόλαβαν.

Μπροστά σε μια νέα «απειλή» ...το όνομα αυτής, Απλή Αναλογική

Λόγω επικαιρότητας, μιας και ψηφίζεται ο Κλεισθένης!
Μια πολύ καλή προσέγγιση, ίσως η καλύτερη, που διαβάσαμε  για το θέμα της απλής αναλογικής.

Δημοσιεύτηκε πριν καιρό στη stagona4U. 
Συντάκτης  Μαν. Γλαμπεδάκης

τίτλος: "Ο πολιορκητικός κριός της Απλής και Άδολης Αναλογικής, στις πύλες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης"

 
Η βασανισμένη (από τους άρχοντες της) τοπική αυτοδιοίκηση βρίσκεται μπροστά σε μια νέα «απειλή» και το όνομα αυτής Απλή Αναλογική.
Σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, η απαίτηση για συνεννόηση είναι αυτονόητη, δεν είναι δηλαδή απαίτηση. Γίνεται πιεστική απαίτηση όσο ο κόσμος απομακρύνεται από την αγγελική πλάση του και προσεγγίζει την σατανική του.
Αν θυμηθούμε δε και τις στατιστικές του συνταξιούχου πια επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης Λέανδρου Ρακιρτζή, όπου έδειχναν ότι ο πιο διεφθαρμένος θεσμός στην Ελλάδα είναι η τοπική αυτοδιοίκηση (όσο κι αν αυτό δεν αφορά σε όλους τους Δημάρχους), η απαίτηση για συνεννόηση μετατρέπεται σε προτροπή για συναλλαγή.

Στην σημερινή πραγματικότητα, το βασικό πρόβλημα των δήμων δεν είναι απλά η σχέση 3/5 που επιβάλλεται στην εκλογή συμβούλων υπέρ του νικητή. Έτσι κι αλλιώς, κανείς δήμαρχος δεν αξιοποιεί το σύνολο των πολλών συμβούλων της πλειοψηφίας, τους χρειάζεται μόνον στις ψηφοφορίες.

 Έτσι κι αλλιώς ομάδες και ομαδούλες εξουσίας δημιουργούνται περί την δημοτική αρχή και σχεδόν ποτέ με αξιοκρατικά κριτήρια. Πάντα επικρατούν τα κριτήρια φιλικής υπακοής στις επιθυμίες του δήμαρχου.

Μία νάρκη στο Θεσσαλικό κάμπο και το Φεστιβάλ του δήμου στην παραλία των Λιπασμάτων

          

Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης από τη sτagona4U 

 Ας φανταστούμε ότι σε όλο τον Θεσσαλικό κάμπο δεν υπάρχει ούτε μία πόλη, ούτε ένα χωριό. Σ'αυτόν τον απέραντο κάμπο λοιπόν, κάποια από εκείνα τα σαΐνια που γεννάνε ιδέες σαν κουνέλια, αποφάσισαν ανήμερα των Χριστουγέννων να διοργανώσουν κατακαλόκαιρο το ελληνικό Γούντστοκ, μισό αιώνα μετά.

Ανήμερα το Πάσχα οι διοργανωτές ανακοίνωσαν ότι όλα είναι έτοιμα, υπάρχει πρόβλεψη για όλα τα θέματα και το φεστιβάλ θα διεξαχθεί με εισιτήριο φτηνό. Έχουν κλείσει και θα συμμετάσχουν οι πιο δημοφιλείς ντόπιοι καλλιτέχνες της ροκ, της ποπ, της τζαζ και του χιπ-χοπ, του λαϊκού, του δημοτικού και του έντεχνου τραγουδιού. Θα γίνει, παρόλο που όπως ανακοίνωσαν τα καλόπαιδα, υπάρχει ένα θεματάκι. 

Ποιο; Να, κάπου στον κάμπο, δεν ξέρουν που ακριβώς, υπάρχει μία νάρκη. Παρόλες τις προσπάθειες που κατέβαλλαν δεν κατάφεραν να την εντοπίσουν και να την απενεργοποιήσουν. Μια νάρκη στον Θεσσαλικό κάμπο...Τέλος πάντων, οι άνθρωποι είχαν την ευαισθησία να μας το γνωστοποιήσουν και από εκεί και πέρα η ευθύνη της απόφασης ανήκει στον καθένα από όλους όσους θελήσουν να παρευρεθούν.
Το παιδί μέσα μου με το καλημέρα σας πήγε κι έκοψε εισιτήρια. Αρκετοί καλλιτέχνες ήταν του γούστου του και δεν ετίθετο θέμα συζήτησης. Αλλά κι ο γέρος δεν πήγε πίσω. Το θέμα με την νάρκη το ξεπέταξε στο άψε σβήσε, δίχως δεύτερη σκέψη. Μια νάρκη σε ένα απέραντο κάμπο... τι λες ρε καϋμένε...πόσες πιθανότητες υπάρχουν να την πατήσω; Σχεδόν καμία, απάντησε ο σοφός γέρος. Οπότε δεν υπάρχει θέμα ανησυχίας. 

Στα καθ'ημάς, η "νάρκη" είναι το διυλιστήριο της Oil One στη Δραπετσώνα. Και όχι σε ό,τι έχει να κάνει με την δυσοσμία που προκαλεί και στο ότι μας ρίχνει σωματικά όταν αναπνέουμε τα αέρια που εκπέμπει από την επεξεργασία των αποβλήτων των πλοίων, το γεγονός δηλαδή της πρόκλησης βλάβης στην υγεία μας. Άλλο είναι το θέμα.
Η "νάρκη" είναι πως το εργοστάσιο αυτό ανήκει σε μια ειδική κατηγορία. Αυτή της "Σεβέζο". Για όσες μονάδες ανήκουν σ' αυτήν την ομάδα, υπάρχει έτοιμο ένα Σχέδιο Αντιμετώπισης Τεχνολογικών Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης, βάσει του οποίου κάθε χρόνο πρέπει να γίνεται μια πρόβα.
Ποιοι εγκατέστησαν αυτή τη νάρκη στην αυλή μας και ποιοι δεν αντέδρασαν ούτε και για τα μάτια του κόσμου στη λειτουργία της;
 Ολόκληρο το άρθρο εδώ

«Η Ελλάδα χρειάζεται να αλλάξει, όχι ο Αλέξης, όχι ο Κυριάκος»

Kevin Featherstone: «Η Ελλάδα χρειάζεται να αλλάξει, όχι ο Αλέξης, όχι ο Κυριάκος»

                                                         Συνέντευξη στην Λένα Χουρμούζη Athens Voice

Ο καθηγητής του LSE, που πήρε μέρος στο 3ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, μιλάει στην A.V. για την ελληνική κρίση, τις προοπτικές εξόδου από αυτήν, αλλά και το Brexit Η λέξη «μεταρρύθμιση» και δη «διαρθρωτική» κάνει τον μέσο Έλληνα να ιδρώνει. Στα δέκα χρόνια της κρίσης η «μεταρρύθμιση» έχει καταγραφεί στη συνείδηση του κόσμου ως μια άλλη λέξη για περικοπές και νέα μέτρα. Ο διακεκριμένος καθηγητής Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών και Ευρωπαϊκής Πολιτικής (έδρα «Ελευθέριος Βενιζέλος» του LSE), διευθυντής του Ελληνικού Παρατηρητηρίου, Kevin Featherstone, συντόνισε στους Δελφούς το πάνελ με θέμα γιατί είναι τόσο δύσκολη η εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα και συνολικά στην Ευρώπη.

Στο πλαίσιο του 3ου Οικονομικών Φόρουμ των Δελφών μιλήσαμε με τον βρετανό καθηγητή για τα παράδοξα της Ελλάδας, τις λάθος εκτιμήσεις της Τρόικας, την κομματική νοοτροπία και τον δρόμο από το Grexit στο Brexit. 

«Σώζουν την Ελλάδα ή τους εαυτούς τους οι ευρωπαϊκές τράπεζες;» αναρωτηθήκατε σε άρθρο σας το 2012 στον «Guardian». Έξι χρόνια μετά λύθηκε η απορία;

Hellas ή Greece;

Hellas ή Greece; Πώς μας αποκαλούν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι 

 

Το θέμα των σχεδιαστών του παρακάτω χάρτη ήταν πώς αποκαλούν την Ελλάδα οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Oι πιο συνηθισμένες ονομασίες είναι Grecia, Grecko, Greeka, Greece και Grekland που προέρχονται από το λατινογενές Γραικός.
Οι Τούρκοι και γενικά οι ανατολίτες μας λένε Yunanistan ή Yunan που υποδηλώνει προέλευση από την Ιωνία (Μικρά Ασία). Μόνο οι Νορβηγοί μας αποκαλούν Hellas!

Επτά ιστορίες εργαζόμενων ανθρώπων

 «Μας Έχουν Πηδήξει τα Όνειρα»

 - Αυτή Είναι η Νέα Εργατική Τάξη στην Ελλάδα

Είμαστε μια γενιά αριθμών. Στην αρχή χαρακτηριστήκαμε ως η γενιά των 700 ευρώ. Μετά, υποβαθμιστήκαμε σε γενιά των 400. Είμαστε αυτοί που καθοριζόμαστε από τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα ξεχειλωμένα ωράρια, την εργασιακή επισφάλεια. Η γενιά που αδυνατεί να κόψει τον ομφάλιο λώρο μέχρι τα 30. Κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη, παλεύει να επιβιώσει. Η γενιά που δεν ονειρεύεται.

Ξόδεψε τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης σε αναγνωστήρια, αίθουσες εξετάσεων και περιστασιακές δουλειές. Οι επιδιώξεις της εξαντλούνται στην καταβολή του ενοικίου στο τέλος του μήνα. Με το ακουστικό στο αυτί ή τον δίσκο στο χέρι, αγωνίζεται καθημερινά, για να συνεχίζει να υπάρχει.

Με την υπογραφή του τέταρτου μνημονίου προ των πυλών, συλλέξαμε επτά ιστορίες εργαζόμενων ανθρώπων των οποίων η νεότητα συνέπεσε με τις πολιτικές λιτότητας. Η νέα εργατική τάξη στην Ελλάδα μπορεί να μη δουλεύει με φόρμα εργασίας, προσφέρει, ωστόσο, τις υπηρεσίες της σε πολύ χαμηλή τιμή.

Χρύσα Τσιτροπούλου, 30 ετών, καθηγήτρια αγγλικών
Δεν ξέρω αν μπορώ να πω ότι κάνω δύο ή περισσότερες δουλειές, επειδή θεωρητικά έχω πολλούς εργοδότες. Εργάζομαι σε ένα φροντιστήριο και παραδίδω ιδιαίτερα μαθήματα αγγλικών σε παιδάκια. Ξεκινάω κάθε μέρα περίπου στις δύο το μεσημέρι και τελειώνω οκτώ, εννιά, κάποιες φορές και στις δέκα το βράδυ, ανάλογα με τις μετακινήσεις που χρειάζεται να κάνω.

Το «στοίχημα» του Πειραιά

300 εκατομμύρια για να αλλάξει η πόλη και το λιμάνι – Θα τα καταφέρουν οι Δήμοι;

Ένα στοίχημα 300 εκατομμυρίων καλούνται να κερδίσουν οι Δήμοι της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά. Αυτά περίπου είναι τα εξασφαλισμένα κονδύλια, τα οποία μέσω ΕΣΠΑ κια Περιφέρειας κατευθύνονται στους Δήμους του Πειραιά για συγκεκριμμένες παρεμβάσεις. Τέτοιες που αν το στοίχημα κερδηθεί, μπορεί πραγματικά ταεπόμενα 4-5 χρόνια να αλλάξει πρόσωπο η πόλη. Αλλά από την άλλη, αν αυτό το στοίχημα χαθεί, η ευρύτερη περιοχή του Πειραιά θα είναι καταδικασμένη στη μιζέρια για τις επόμενες δεκαετίες.

Το επίδικο είναι αν οι Δημοτικές Αρχές είναι σε θέση να απορροφήσουν και να διαχειριστούν με επάρκεια τα εξασφαλισμένα δυσθεώρητα αυτά κονδύλια. Ο Δήμος Πειραιά, που έχει εξασφαλίσει περίπου 120 εκατομμύρια (τα 80 μέσω του εξαιρετικού φακέλου του για την Ολοκληρωμένη Χωρική Επένδυση), έχει φυσικά τον πρώτο λόγο σ’ αυτό το «παιχνίδι». Αλλά και οι περιφερειακοί Δήμοι, όπως του Κερατσινίου-Δραπετσώνας (όπου εκτός από την ανάπλαση των Λιπασμάτων προβλέπεται και δημιουργία Κέντρου Υγείας), το Πέραμα, ο Κορυδαλλός και η Νίκαια-Ρέντης έχουν σημαντικό μερίδιο σ’ αυτόν τον πακτωλό εκατομμυρίων που περιμένουν να αξιοποιηθούν.
Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά, είναι εξασφαλισμένα 230 εκατομμύρια ευρώ που πιθανότατα, με κάποιες συμπληρωματικές μελέτες, μπορεί να προσεγγίσουν τα 300. Στο κονδύλι αυτό θα πρέπει να προστεθούν πάντως και άλλα 100 εκατομμύρια ευρώ για τη δημιουργία τριών προβλητών για Mega-κρουαζιερόπλοια στο λιμάνι. Κονδύλι, που κι αυτό έχει εξασφαλιστεί από το ΕΣΠΑ.

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι απαιτείται μεγάλος βαθμός ωριμότητας από τις δημοτικές αρχές της πόλης ώστε να μην χαθεί αυτή η μοναδική ευκαιρία για τον Πειραιά. Ειδικότερα για τον Δήμο Πειραιά και τα 80 εκατομμύρια της ΟΧΕ απαιτείται η συγκρότηση επαρκούς διαχειριστικής αρχής που θα μπορέσει να απορροφήσει και να αξιοποιήσει το τεράστιο αυτό κονδύλι, το οποίο θα έρχεται απευθείας στη δημοτική αρχή για συγκεκριμμένα έργα, τα οποία περιλαμβάνονται στον σχετικό φάκελο.

Το μεγάλο πλεονέκτημα, εξηγεί στο Portnet ο ίδιος ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Γιώργος Γαβρίλης, είναι το γεγονός ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία υπάρχουν ώριμες μελέτες για τα έργα που πρόκειται να χρηματοδοτηθούν. Κι αυτό έχει την σημασία του, καθώς, όπως είναι γνωστό, το δύσκολο τμήμα της υλοποίησης ενός έργου του δημοσίου είναι η ωρίμανση των μελετών του. portnet

Τα ραδιόφωνα της Αθήνας

Αυτά είναι τα ραδιόφωνα της Αθήνας (ο νέος χάρτης)...Χαρτογράφηση από το e-tetRadio των FM της Αττικής,/
 Ευκαιρία να θυμηθούμε ξανά τους σταθμούς, υπάρχουν άλλωστε και κάποιοι καινούργιοι που μπαίνουν στη μάχη του ανταγωνισμού. 

87.7 Εν Λευκώ
Ξένη μουσική, ψαγμένη, τα βράδια γίνεται ακόμα καλύτερος που δεν έχει playlist.
88.0 Μέντα
Από τα καλά ραδιόφωνα για το ελληνικό τραγούδι αλλά δύσκολο να χτυπήσει τα μεγαθήρια...
88.6 Ραδιόφωνο 24/7
Καινούργιο αλλά και, ταυτόχρονα, από εκείνα τα ωραία, παλαιάς κοπής ραδιόφωνα, που χαιρόσουν να ακούς.
88.9 Hit
Πολύ ανεβασμένος και πολύ καλύτερος, βρήκε ταυτότητα.
89.2 Music
Σαν να γίνεται λίγο πιο dance τα βράδια, νεανικός φυσικά και πάντα με επιτυχίες. Αν είσαι 12 ετών τρελαίνεσαι να τον ακούς.

Ψηφίζοντας τους Λεβέντηδες...

Ποιος φταίει για αυτό αν όχι εμείς που μην ψηφίζοντας ή ψηφίζοντας με επιπολαιότητα έχουμε επιτρέψει στη Βουλή να γίνει «Παρατράγουδα», «Ερωτοδικείο» και «Πόλη των παραισθήσεων»;.. Κοσμάς Βίδος protagon

Είναι ελαφριά, πανάλαφρη, ζυγίζει μερικά γραμμάρια. Αυτό το τίποτα καθορίζει τη ζωή μας. Συμπεριφερόμαστε, όμως, σαν να μην το καταλαβαίνουμε. Μας ξεγελάει, φαίνεται, το ελάχιστο βάρος. Η...
ευτελής αίσθηση του φτηνού χαρτιού στο χέρι μας. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι (όχι μόνο στην Ελλάδα) ούτε που την καταδεχόμαστε. Απέχουμε από τη διαδικασία της ψηφοφορίας, γιατί αυτό είναι το πανάλαφρο τίποτα: η ψήφος, το ψηφοδέλτιο.

Θα είμαι ειλικρινής. Απογοητευμένος από την πολιτική κατάσταση έχω και εγώ μπει στον πειρασμό να απέχω από τη διαδικασία. 

Πριν από λίγες ώρες, ακούγοντας τον Βασίλη Λεβέντη να αναφέρεται εν εξάλλω από το βήμα της Βουλής στον νόμο για τον προσδιορισμό φύλου κάνοντας λόγο για «ψυχασθένεια» και λέγοντας πως αφορά μια «ασήμαντη ομάδα» ντράπηκα για τις φορές που έχω σκεφτεί την αποχή ως διαμαρτυρία. Αν όλοι ψηφίζαμε με τη σοβαρότητα που αρμόζει σε αυτή τη διαδικασία, ίσως να μην υπήρχαν τώρα μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τέτοιοι πολιτικοί. Ανθρωποι που πυροβολούν τους συνανθρώπους τους (ακόμα και τις μικρές ομάδες) με όπλο την άγνοιά τους.

Εννοείται πως δεν περίμενα το εν λόγω νομοσχέδιο για να φρίξω για τους λογής-λογής λεβέντες που έχουμε στείλει στη Βουλή. Τα ονόματα είναι πολλά, όλοι γνωρίζουμε ποιοι είναι δεν χρειάζεται να αρχίσω να αναφέρομαι στον καθένα ξεχωριστά. Το θέμα μου δεν είναι ποιους βάλαμε, αλλά γιατί τους βάλαμε: Επειδή τους είχαμε θαυμάσει μέσα από τις τηλεοπτικές εμφανίσεις τους; Ψηφίσαμε όμως και εκείνους (ο Λεβέντης είναι ένας ανάμεσά τους) που τους λοιδορούσαμε, που τους αναδείξαμε σε τηλεοπτικά «είδωλα» επειδή μας διασκέδαζαν με την αφασία τους, με τις υπερβολές τους. Δώσαμε δημόσιο λόγο και δικαίωμα παρέμβασης στις ζωές μας στους «παλιάτσους» που σατιρίζαμε, που κοροϊδεύαμε, και που αν μας έλεγε κάποιος εκείνα τα χρόνια πως θα γίνονταν αρχηγοί κοινοβουλευτικών κομμάτων, βουλευτές, ακόμα και υπουργοί (γιατί έγιναν και υπουργοί!) θα ισχυριζόμασταν πως δεν είναι στα λογικά του.

Από Παλλήνη με αποδέκτη το ΚΕΛ Ψυτάλλειας.

Από τον τύπο της άλλης άκρης της Αττικής, irafina.gr:

Εγκρίθηκε από την ΕΥΔΑΠ η μελέτη κατασκευής των 6 αντλιοστασίων αποχέτευσης στο Δήμο Παλλήνης

Εγκρίθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΥΔΑΠ η μελέτη κατασκευής των 6 αντλιοστασίων στο Δήμο Παλλήνης μέσω των οποίων τα λύματα θα μεταφέρονται στον κεντρικό αγωγό της αποχέτευσης με τελικό αποδέκτη το ΚΕΛ Ψυτάλλειας.

Το συνολικό κόστος του έργου του κεντρικού αποδέκτη ανέρχεται σε 10.500.000 € (με τον ΦΠΑ) και περιλαμβάνει εκτός από τον κεντρικό αγωγό και την κατασκευή έξι αντλιοστασίων με αντλίες και αναδευτήρες, σύγχρονα συστήματα απόσμησης και θυροφράγματα απομόνωσης θαλάμων.

Ο κεντρικός αγωγός θα καταλήγει με φυσική ροή σε μεγαλύτερο υφιστάμενο αγωγό της ΕΥΔΑΠ στη διασταύρωση των οδών Παπανικολή και Κ. Παλαμά και μέσω του Παρακηφίσιου Συλλεκτήρα, θα κατευθύνεται προς το Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων της Ψυττάλειας.

Το Δ.Σ. της ΕΥΔΑΠ, καλώς εχόντων των πραγμάτων θα συνεδριάσει την επόμενη εβδομάδα για να αποφασίσει την έγκριση κατασκευής του εσωτερικού δικτύου αποχέτευσης στις τρεις δημοτικές ενότητες του Δήμου Παλλήνης.

Σημειώνεται ότι το σύνολο της χρηματοδότησης του εσωτερικού δικτύου αποχέτευσης μέσω του νέου ΕΣΠΑ ανέρχεται περίπου στα 50 εκατ. ευρώ...

ολόκληρο το δημοσίευμα εδώ

ΥΓ.  Κάτι άλλο; Μήπως αφορά και την περιοχή Πειραιά το θέμα; 

Πείτε κάτι και για εκείνους που απέτυχαν!..

Λίλα Σταμπούλογλου

«Ξέρετε κάτι; Ενδιαφέρουσες ιστορίες κρύβονται και πίσω από την αποτυχία. Ίσως και καλύτερες, και πιο συγκινητικές και πιο διδακτικές στην ουσία τους»...

Η Ελευθερία έπιασε 19.667 μόρια και πέρασε πρώτη στην Ιατρική, ο Παναγιώτης πέρασε πρώτος στη Νομική με...

19.485 μόρια, τετράδυμες κατάφεραν να περάσουν και οι τέσσερις εκεί που ήθελαν… Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες το ίδιο θέμα παντού: ποιοι είναι οι πρώτοι των πρώτων στις Πανελλαδικές, ποιοι αρίστευσαν. Πώς είναι; Από πού; Ποια είναι η ιστορία τους; Πώς κατάφεραν να πετύχουν;

Εν μέρει, λογικό το ενδιαφέρον μας. Η επιτυχία λάμπει και μαγνητίζει. Τους επιτυχόντες θες να τους ξετρυπώσεις και τους ξεκοκαλίσεις, να μάθεις όσο το δυνατόν περισσότερα γι’ αυτούς. Και πολύ συχνά κρύβονται και ωραίες ιστορίες πίσω από αυτά τα παιδιά, πολύ πιο ενδιαφέρουσες από μερικά ξενύχτια πάνω από τα βιβλία και μια μαμά να μπαίνει κάθε τρεις και λίγο στο δωμάτιο για να ρωτήσει αν θέλεις πορτοκαλάδα και τοστ.

Αλλά ξέρετε κάτι; Ενδιαφέρουσες ιστορίες κρύβονται και πίσω απ’ την αποτυχία. Ίσως και καλύτερες, και πιο συγκινητικές και πιο διδακτικές στην ουσία τους. Γιατί τις σνομπάρουμε τόσο; Γιατί να μην μάθουμε για το παιδί που δεν πέρασε πουθενά; Μπορεί να είναι ένας αλητάκος που πήγε αδιάβαστος γιατί το μόνο που ήθελε είναι να φεύγει απ’ το σπίτι για να μην ακούει τους γονείς του να τσακώνονται, ή τον πατέρα του να χτυπάει τη μάνα του, ή τον αδελφό του να έρχεται μαστουρωμένος.

Ανησυχία: Τι θα πάρουν τελικά οι δήμοι από τον ΟΛΠ;

Προβληματισμός επικρατεί στους δήμους του Πειραιά για το ποσό που θα πάρουν τελικά από τον ΟΛΠ καθώς υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών δείχνουν να υπαναχωρούν από τα αρχικώς συμφωνηθέντα.

Υπενθυμίζεται ότι κατά τη διαδικασία μεταβίβασης του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών του ΟΛΠ στην Cosco, συμφωνήθηκε οι επιλιμένιοι δήμοι (Πειραιάς, Κερατσίνι-Δραπετσώνα, Πέραμα) να εισπράτουν το 3.5% του ετήσιου τζίρου του ΟΛΠ ως αντισταθμιστικά οφέλη για τη λειτουργία του λιμανιού. Μάλιστα οι δήμαρχοι (Μώραλης, Βρετάκος, Λαγουδάκης) συμφώνησαν και τους όρους βάσει των οποίων θα γίνει η κατανομή μεταξύ τους. Η συνφωνία προβλέπει ότι η ΟΛΠ ΑΕ θα αποδίδει το ποσό που αντιστοιχεί στο 3.5% του τζίρου του στο υπουργείο Οικονομικών κι αυτό με τη σειρά του θα το κατανέμει στους δήμους.

Κάποια στιγμή στην πορεία εκείνων των πολύμηνων διαπραγματεύσεων, προέκυψε ότι ένα κλάσμα του 3.5% θα παρακρατείται υπέρ της Δημόσιας Αρχής Λιμένων. Η απόφαση της δημιουργίας της ΔΑΛ ελήφθη από τον πρώην υπουργό Ναυτιλίας Θ.Δρίτσα, με πρόβλεψη ότι τα λειτουργικά της έξοδα θα χρηματοδοτούνται από το ποσοστό αυτό που θα καταβάλει κάθε χρόνο ο ΟΛΠ.

Γιατί λέγεται Λουμίδης Παπαγάλος...

   Η δημιουργία του καφέ Λουμίδη και το πατάρι που ο Ελύτης έλεγε ότι «εκεί κουβαλούσαν τις καινούριες αγάπες με τον Γκάτσο». 

Γιατί λέγεται Λουμίδης Παπαγάλος...

Το 1919 τα αδέλφια της οικογένειας Λουμίδη, ο Αντώνιος, ο Νίκος και ο Ιάσων άνοιξαν στον Πειραιά το δικό τους κατάστημα γενικού εμπορίου. Επρόκειτο για το παντοπωλείο της οδού Ρετσίνα 12, που αποτέλεσε το πρώτο σημείο πώλησης «Έτοιμου Καφέ Λουμίδη».

Τα κάρα με τα οποία μετέφεραν τον καφέ οι αδελφοί Λουμίδη Μέχρι τότε τα νοικοκυριά και τα καφενεία αντιμετώπιζαν με δυσπιστία τα έτοιμα παρασκευάσματα και προτιμούσαν να καβουρδίζουν τον καφέ, χρησιμοποιώντας πρόχειρα σύνεργα της κουζίνας τους. Δηλαδή τηγάνια, κατσαρόλες αλλά και το λεγόμενο «γύφτικο μυλαράκι».

Δοκιμάζοντας όμως το χαρμάνι των αδελφών Λουμίδη, συνειδητοποίησαν πως δεν υπήρχε πλέον λόγος να κοπιάζουν. Τα επαγγελματικά εργαλεία που επιστράτευσαν οι πρωτοπόροι επιχειρηματίες, παρήγαγαν καφέ άριστης ποιότητας σε σύντομο χρονικό διάστημα. Όταν η φήμη τους εξαπλώθηκε στον Πειραιά, άρχισαν να διανέμουν  τον «ανόθευτο» ελληνικό καφέ τους με κάρα, προκειμένου να εξυπηρετήσουν όλους τους πελάτες τους. 

Αποχαιρετώντας το δημοτικό – «Μαμά γιατί κλαις πάντα στις σχολικές γιορτές;»

Πλησιάζει η ώρα για το αποχαιρετιστήριο πάρτι της 6ης δημοτικού. 

Η Ίλια, η κόρη μου, λέει «κανόνισε να με κάνεις πάλι ρεζίλι στη γιορτή». 

«Εγώ; Μια cool mom ρεζίλι; Γιατί;».

 «Γιατί κλαις πάντα στις γιορτές». «Ε τότε την πάτησες, της λέω, θα σε κάνω και φέτος ρεζίλι».

Σε κάθε γιορτή τους, από το νήπιο μέχρι τώρα, ακόμα και σε γιορτές που είναι να κλαις από το γέλιο – π.χ Σουλιώτισσες με μποτάκι all star – βγάζω χαρτομάντιλα από τα μανίκια, κρυφά, μην με πάρει κανένα μάτι.

 Κοιτάζοντας τους διπλανούς μου χαμογελαστούς και καμαρωτούς κάθε φορά, σκέφτομαι «δεν είσαι καλά ρε φίλε, να το κοιτάξεις αυτό». Αλλά με τον καιρό, αποφάσισα ότι έχω το σύνδρομο των Ολυμπιονικών.

 Όταν ήμουν μικρή, αναρωτιόμουν γιατί οι Ολυμπιονίκες δακρύζουν, αντί να κάνουν τούμπες στο βάθρο από τη χαρά τους. Τώρα ξέρω. 

Μυαλό και σώμα θυμάται αντανακλαστικά τον πόνο που έχουν υπομείνει, την σκληρή προπόνηση, την στέρηση παντός είδους, το ψυχολογικό κουρέλιασμα και το «ξύλο» που έφαγαν για να φτάσουν στη μεγάλη αρένα για να τιμηθούν, αλλά και το δέος τους για τη συνέχεια… Κάπως έτσι κι εγώ, σε κάθε σχολική γιορτή μέχρι την αποψινή της 6ης – που δακρύζουν ακόμα και τα πιο άκαμπτα άτομα τύπου Τασσώ Καβαδία – με μαεστρία Mr Bean, προσποιούμαι τη συναχωμένη, ότι μπήκε ένα μυγάκι στο μάτι μου, ότι μου πάτησε το πόδι η διπλανή για να δικαιολογήσω το χαρτομάντιλο στη μούρη μου (γιατί το μανίκι δεν κάνει δουλειά).

Έχω το «δικό μου μετάλλιο» περασμένο στο λαιμό μου και συγκινούμαι που τα κατάφερα, που δεν είσαι πια εδώ για να το ζήσεις, για το πόσο έλειψες από τη ζωή τους – μας, και για όλα αυτά που με πόνο, πίεση, άγχος, αλλά και αγάπη, χαρά και σύμπνοια κατάφερα μαζί με τα παιδιά μας.

Σήμερα, λοιπόν, στη γιορτή της 6ης θα πάω με ένα κουτί χαρτομάντιλα και θα το ευχαριστηθώ.
Χθες αγόρασα αδιάβροχη μάσκαρα – γιατί πάνω απ’ όλα είμαι μια κυρία.  Με αγάπη στον Ηλία, την Ίλια, τον Άγγελο, την Έλενα και τον εαυτό μου.

Γράφει η Διδώπηγή

Όριο σε θητείες αιρετών –Απλή αναλογική

 Την θέσπιση ανώτατου ορίου θητειών για τους αιρετούς της Αυτοδιοίκησης,  προαναγγέλλει στo α΄ μέρος της συνέντευξής του στην aftodioikisi.gr, ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης. «Είναι μέσα στη σκέψη μας η καθιέρωση θητειών, το ερώτημα που έχουμε αφήσει για την ώρα, δεν έχουμε καταλήξει αν η θητεία αυτή θα είναι πενταετία ή αν θα ξαναγυρίσουμε στα τέσσερα χρόνια, αυτό θα καθορίσει ίσως και τον αριθμό των θητειών. Να είναι δύο αν είναι πενταετία, να είναι τρεις αν είναι τετραετία», λέει χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, ο κ. Σκουρλέτης επιβεβαιώνει στην ουσία παλαιότερο ρεπορτάζ της aftodioikisi.gr, σύμφωνα με το οποίο, στο πλαίσιο της, κατά τα φαινόμενα, ειλημμένης απόφασης της κυβέρνησης η αυτοδιοικητική περίοδος να ξεκινάει από 1^η  Ιανουαρίου και όχι 1^η  Σεπτεμβρίου, η θητεία των αιρετών θα παραταθεί έως το φθινόπωρο του 2019: «Οι εκλογές είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να γίνουν νωρίτερα από το τέλος της παρούσας θητείας, αυτό είναι ξεκάθαρο, άρα αν θα αλλάξει λοιπόν η ημερομηνία θα είναι έτσι ώστε να πάμε πιο πέρα, πιο πίσω δηλαδή. 

 Εγώ θεωρώ απαραίτητο το να αποσυσχετιστεί η ημερομηνία διεξαγωγής των ευρωεκλογών από εκείνη των τοπικών και περιφερειακών εκλογών. Λειτουργεί παραμορφωτικά για τον χαρακτήρα των αυτοδιοικητικών εκλογών το να συμπίπτουν με τις ευρωεκλογές. Το διακύβευμα είναι άλλο στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, δεν έχουμε ανάγκη από μια τέτοιου είδους αν θέλετε υπερπολιτικοποίηση, υπερκομματικοποίηση των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών», τονίζει.

Απλή αναλογική αλλά με στοιχεία πλειοψηφικού & θεσμικές δικλείδες ασφαλείας

Αναφορικά με την καθιέρωση της απλής αναλογικής στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, ο κ. Σκουρλέτης αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να εμπεριέχει και στοιχεία πλειοψηφικού προκειμένου να επιτευχθεί η περίφημη κυβερνησιμότητα. Συγκεκριμένα, κάνει λόγο για σκέψεις, ένας συνδυασμός που λαμβάνει άνω του 45% στον α΄ γύρο να μπορεί να έχει την απόλυτη πλειοψηφία των δημοτικών ή περιφερειακών συμβούλων ή, κατ’ επέκταση ο πρώτος συνδυασμός να λαμβάνει μία μικρή πριμοδότηση στον αριθμό των συμβούλων του. Ιδιαίτερη, όμως, σημασία δίνει το θέμα των θεσμικών ασφαλιστικών δικλείδων προκειμένου να μην οδηγούμαστε σε αδιέξοδο, ζητώντας, μάλιστα, από όλους τους φορείς αλλά και μεμονωμένα πρόσωπα της Αυτοδιοίκησης να καταθέσουν τις προτάσεις τους. Ο ίδιος, δε, αναφέρει ενδεικτικά το πλαφόν των τριών συνεδριάσεων σε σχέση με την ψήφιση του προϋπολογισμού αλλά του προγράμματος τεχνικών έργων, ώστε μετά από αυτές να μπορούν να υπερψηφιστούν και με μικρότερη του 50%+1 πλειοψηφία «ή κάποια ζητήματα να μην αποφασίζονται σε επίπεδο δημοτικού συμβουλίου αλλά Επιτροπών». η συνέντευξη εδώ

Ίρβιν Γιαλομ: Πρέπει να ζούμε τη ζωή μας χωρίς να νιώθουμε ότι δεν την έχουμε ζήσει

Ο διάσημος Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Ίρβιν Γιάλομ, σε μία αποκλειστική συνέντευξη στον Ψυχολόγο Χάρη
Πίσχο για το Psychologynow.gr

Ο Ίρβιν Γιάλομ δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις σε εμάς τους Έλληνες. Τον έχουμε γνωρίσει και τον έχουμε αγαπήσει μέσα από τα βιβλία του, στα οποία παρουσιάζει τη ψυχοθεραπευτική διαδικασία μέσα από ένα λογοτεχνικό, μυθιστορηματικό ύφος, που κερδίζει τους αναγνώστες του. Ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής στο Stanford University, με εξαιρετικά πλούσια εμπειρία στην ψυχοθεραπεία, συγγραφέας ακαδημαϊκών συγγραμάτων που διδάσκονται σε πολλά πανεπιστήμια του κόσμου και συγγραφέας πολλών bestseller βιβλίων.

Όσες φορές τον έχω ακούσει, είτε ζωντανά όταν είχε επισκεφθεί την Ελλάδα πριν μερικά χρόνια, είτε μέσω Skype σε πρόσφατη εκδήλωση με αφορμή την ταινία για τη ζωή του, πάντα βρίσκει τον τρόπο να σμιλεύει τις ψυχές των ανθρώπων, με την υπαρξιακή του προσέγγιση, με το υπομονετικό του ύφος, με το εστιασμένο βλέμμα του και να δίνει ένα διαφορετικό νόημα στις σκέψεις και στα συναισθήματα των ανθρώπων.

«Αποδημητικά πουλιά»

 Προσφυγοπούλες από το Σχιστό δημιουργούν τη δική τους εφημερίδα

"Ακατάληπτες φωνές, μουρμουρητά, βαριά βλέμματα. Δεν μπορώ να τα καταλάβω όλα αυτά. Κάνεις πίσω και αναρωτιέμαι γιατί. Πώς νιώθεις για μένα; Τι έρχεται στο μυαλό σου όταν βλέπεις τα ρούχα μου, τη μαντίλα μου; Κάθε φορά που παρατηρώ πολύ προσεκτικά τους ανθρώπους, ανακαλύπτω και κάτι καινούριο».

Η Μαχντιέ Χοσσαϊνί είναι μια νεαρή προσφυγοπούλα από την πόλη Κοντούζ του Αφγανιστάν, που τον τελευταίο χρόνο ζει με την οικογένειά της στο κέντρο φιλοξενίας του Σχιστού. Η Μαχντιέ και άλλα οκτώ νεαρά κορίτσια από το ίδιο καμπ αποφάσισαν να καταγράψουν τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα βιώματά τους σε μια εφημερίδα, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το «Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού».

Ο τίτλος της εκδοτικής τους προσπάθειας, «Αποδημητικά πουλιά». Η οκτασέλιδη εφημερίδα θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά, τα αγγλικά και τα φαρσί μαζί με την «Εφημερίδα των Συντακτών» τη Μεγάλη Παρασκευή.

Τα κορίτσια γράφουν μεταξύ άλλων για το πώς αισθάνεται μια μουσουλμάνα στην Ευρώπη, για τις συνθήκες της ζωής τους στην Ελλάδα, για τις δράσεις που οργανώνονται στο κέντρο φιλοξενίας όπου μένουν. Μοιράζονται με τους αναγνώστες τα όνειρά τους, αλλά και αγαπημένες συνταγές από την πατρίδα τους.

ΕΕ, ΔΝΤ και οίκοι αξιολόγησης

 Χρήστος Γιαννίμπας, tvxs

Τα «λάθη» του ΔΝΤ τα ομολογούν οι πάντες. 

Τα στελέχη του ΔΝΤ αλλά και οι εκθέσεις του ταμείου[1]. Εξαίρεση ο Μητσοτάκης και η ακροδεξιά νεοφιλελεύθερη ομάδα του. Γι’ αυτούς φταίει η κυβέρνηση που δεν κάνει όσα ζητάει το ΔΝΤ κι ακόμα περισσότερα όπως οι ίδιοι λένε ότι θα έκαναν αν ήταν κυβέρνηση.

Ας αφήσουμε όμως τον Μητσοτάκη να προσπαθεί να περάσει την πρώτη πίστα στο επιτραπέζιο «Ο Κυριάκος Πρωθυπουργός». Το λάθος με τα «λάθη» του ΔΝΤ είναι ότι πες, πες, πες, κοντεύουμε να πιστέψουμε πως πράγματι πρόκειται για λάθη εκτιμήσεων. Ανθρώπινα λάθη που και οι σοφότεροι οικονομολόγοι μπορεί να κάνουν. Αν υποθέσουμε πως υπάρχουν σοφοί οικονομολόγοι.

Κι αυτό γιατί η άποψή μου, και την έχω γράψει δεκάδες φορές, είναι πως οι οικονομολόγοι είναι οι άνθρωποι που θα μας πουν αύριο που έκαναν λάθος σήμερα. Όχι απαραίτητα γιατί εξυπηρετούν σκοπιμότητες αλλά γιατί πιστεύω στην ρήση του J. K. Galbraith. «Η μόνη λειτουργία των οικονομικών προβλέψεων είναι ότι κάνουν την αστρολογία να φαίνεται αξιοπρεπής». Σχετικά όμως με το ΔΝΤ δεν πρόκειται περί αυτού.

Το ΔΝΤ δεν έκανε λάθος. Όπως δεν έκανε λάθος στη Χιλή, στις Φιλιππίνες, στην Αργεντινή, στη Βραζιλία κ.λπ. Όπως δεν έκαναν λάθος και οι οίκοι αξιολόγησης, το trio inferno (τριάδα κόλαση) των Moody΄s, S&P και Fitch, όταν πχ λίγο πριν την πτώχευση της Lehman Brothers την αξιολογούσαν με Α, Α2 και Α+. Ή όταν έδιναν στο 93%(!!!) των στεγαστικών δανείων μειωμένης εξασφάλισης (subprimes) άριστα (ΑΑΑ). Ή όταν το trio inferno αναβάθμιζε(!!) την πιστοληπτική ικανότητα της Ισλανδίας δύο μόλις μήνες πριν η χώρα καταρρεύσει.

Τα «πάνω κάτω» στους Δήμους...

 Τα πάνω-κάτω στους δήμους σχεδιάζει να φέρει το υπ. Εσωτερικών

Τα «πάνω κάτω» θα φέρουν στην τοπική αυτοδιοίκηση οι αλλαγές που προτείνει η επιτροπή που συνέστησε το υπουργείο Εσωτερικών προκειμένου να εξετάσει το θεσμικό πλαίσιο της λειτουργίας των ΟΤΑ.

Τις προτάσεις παρουσιάζει σε ρεπορτάζ του ο «Ελεύθερος Τύπος» και τις αποδίδει στην αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ να εκλέξει «δικούς του» δημάρχους. Μερικές από αυτές είναι η καθιέρωση της απλής αναλογικής χωρίς μπόνους για την πρώτη σε ψήφους παράταξη, η επαναφορά της 4ετούς θητείας των δημάρχων, η παρέμβαση τοπικών λαϊκών συνελεύσεων και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι σε συμβασιούχους και υποψηφίους με οικονομικές οφειλές.

Συγκεκριμένα οι προτάσεις είναι οι εξής:

• Να καθιερωθεί η απλή αναλογική χωρίς μπόνους για την πρώτη παράταξη. Αυτό σημαίνει ότι οι έδρες των δημοτικών-περιφερειακών συμβούλων θα μοιράζονται αναλογικά με βάση τα ποσοστά της πρώτης Κυριακής
• Ο δήμαρχος ή ο περιφερειάρχης να εκλέγεται με 50%+1 την πρώτη ή τη δεύτερη Κυριακή.
• Μείωση της θητείας στα 4 από τα 5 έτη που ισχύει τώρα και οι εκλογές να γίνονται τον Οκτώβριο για να αναλαμβάνει η νέα ηγεσία την 1η/1 του επόμενου έτους.
• Δικαίωμα ψήφου στους νόμιμους αλλοδαπούς.
• Οι προτάσεις τοπικών-λαϊκών συνελεύσεων να έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα. Οι συνελεύσεις να έχουν δικαίωμα διοργάνωσης και τοπικών δημοψηφισμάτων.
• Να καταργηθούν οι δημοτικές-τοπικές κοινότητες, οι χωρικοί αντιπεριφερειάρχες, τα επαρχεία, οι εκλογικές περιφέρειες, οι επιτροπές ποιότητας ζωής, οικονομική επιτροπή, ο συμπαραστάτης του δημότη και οι σχολικές επιτροπές.
• Αναβάθμιση των γενικών γραμματέων.
• Συμμετοχή σε όργανα διοίκησης εκπρόσωποι εργαζομένων, μεταναστών-προσφύγων, κληρωτών συμβούλων.
• Να έχουν δικαίωμα εκλέγεσθαι συμβασιούχοι δήμων αλλά και υποψήφιοι με οικονομικές οφειλές. πηγή