Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ



  Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Τι ακριβώς σημαίνει «παράλληλη στήριξη στο γενικό σχολείο»και σε ποια παιδιά αναφέρεται;

Στόχος της παράλληλης στήριξης είναι ο μαθητής σταδιακά να αυτονομηθεί ως παρουσία στη συνήθη σχολική τάξη ώστε να μην απαιτείται ο εκπαιδευτικός να παρευρίσκεται στο σύνολο των ωρών της σχολικής τάξης. Η παράλληλη στήριξη παρέχεται ως ενισχυτικός και ενταξιακός θεσμός της παιδαγωγικής πράξης και της μαθησιακής διαδικασίας και δεν έχει σε καμία περίπτωση χαρακτήρα φύλαξης του παιδιού ή εξυπηρέτησης στην καθημερινή διαβίωση.
Παράλληλη στήριξη δέχεται κάθε μαθητής με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες εφ’ όσον μπορεί ν’ ανταποκριθεί στο αναλυτικό πρόγραμμα της τάξης φοίτησής του καθώς και σε κάθε εκδήλωση σχολικής διαδικασίας.
Μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες θεωρούνται όσοι για ολόκληρη ή ορισμένη περίοδο της σχολικής τους ζωής εμφανίζουν σημαντικές δυσκολίες μάθησης εξαιτίας αισθητηριακών, νοητικών, γνωστικών, αναπτυξιακών προβλημάτων, ψυχικών και νευροψυχικών διαταραχών οι οποίες, σύμφωνα με τη διεπιστημονική αξιολόγηση, επηρεάζουν τη διαδικασία της σχολικής προσαρμογής και μάθησης.

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

Πλημμύρα ξανά...

Χθες Σάββατο 23/6/2018, πλημμύρισε ξανά η Λεωφόρος Δημοκρατίας στο Κερατσίνι, μπροστά στο σούπερ Μάρκετ Σκλαβενίτης. 
Είναι η 3 ή 4 φορά που πλημμύρισε τη φετινή χρονιά. Πριν 41 χρόνια. Τον Νοέμβριο του 77 στην συμβολή της Γρ. Λαμπράκη με την Δημοκρατίας πνίγηκαν άνθρωποι.
Στο σημείο αυτό τα νερά έρχονται από τα τρία σημεία Λεωφόρο Σχιστού, Λαμπράκη και Δημοκρατίας και σταματούν εκεί, δεν προχωρούν προς τη θάλασσα γιατί υπάρχει o τοίχος του λιμανιού. Τα νερά της βροχής μπλοκάρουν τα αυτοκίνητα προς το Πέραμα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος και ακόμα με μικρή βροχή σχηματίζονται ουρές αυτοκινήτων στους γύρω δρόμους. 


Σήμερα το θέμα θα ξεχαστεί, θα περιμένουμε την επόμενη βροχή για να γκρινιάζουμε πάλι. Όμως την επόμενη φορά τα πράγματα μπορεί να μην είναι τόσα απλά και να μην φτάνει μια δήλωση για να εκτονώσει την κατάσταση! Άλλωστε πρόσφατα ήταν τα γεγονότα με την πλημμύρα στην Μάντρα Αττικής.
Το Νοέμβριο στις μεγάλες πλημμύρες μάθαμε ότι σχεδιάζεται από την Περιφέρεια, σοβαρό αντιπλημμυρικό έργο για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, ότι "τρέχει" το συγκεκριμένο έργο από τον Οκτώβριο του 2014", ότι… 

Η συνήθης απάντηση από τους αρμοδίους είναι ότι φταίει η  ελληνική γραφειοκρατία. Εύκολη απάντηση που τα καλύπτει όλα. Όμως, αν είναι έτσι, ας μην εκλέγουμε αυτοδιοικητικές αρχές, ας αφήνουμε τη γραφειοκρατία, όταν το αποφασίζει, να υλοποιεί τα έργα!

Πάντως σε κάθε περίπτωση επειδή την τελευταία 15ετία, όταν έχουμε βροχοπτώσεις -όχι μόνο τέτοιας έντασης, αλλά και μικρότερης-,  κοντά στην Ιχθυόσκαλα γίνεται λίμνη πρέπει άμεσα να ξεκινήσουν έργα. Παρεμβάσεις μικρότερης εμβέλειας που μπορεί να υλοποιήσει και η δημοτική αρχή, ώστε να δώσουν κάποιες λύσεις στην περιοχή σε συνεργασία ίσως με την COSCO (μαντρότοιχος),  και μεγαλύτερες παρεμβάσεις από την περιφέρεια η οποία κάποτε πρέπει να συγκρουστεί και με την "γραφειοκρατία"! 
Διαφορετικά, θα περιμένουμε την επόμενη φορά...

ΥΓ.Βέβαια, αυτοί που ρισκάρουν γνωρίζουν ότι κάποιες φορές (κακιά μου  τύχη, λένε) από ένα τυχαίο περιστατικό σβήνουν όλα  και σημαντικά έργα και καλές προθέσεις!

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Έτοιμος(!) ο νέος χώρος στα λιπάσματα


Μπαίνουν οι τελευταίες πινελιές για να παραδοθεί ο νέος  χώρος στην περιοχή των λιπασμάτων  στους δημότες. 

Το τοπίο έχει κυριολεκτικά αλλάξει και δεν θυμίζει τίποτα από την εγκατάλειψη του παρελθόντος.

Μεγάλο τμήμα της παραλιακής ζώνης από τον  λιμενοβραχίονα Κράκαρη έως τη στήλη η οποία  από κάποιους θεωρείται ταφικό μνημείο του Θεμιστοκλή έχει διαμορφωθεί σε χώρο περιπάτου δίπλα στη θάλασσα, με πολλά παγκάκια, με δέντρα και παρτέρια με λουλούδια. 

Ακόμα στον χώρο της νέας παρέμβασης υπάρχει παιδική χαρά, αναψυκτήριο και ποδηλατόδρομος για παιδιά.  

Από την περιοχή έχουν αποσυρθεί τόνοι από μπάζα και σκουπίδια και στα υπέρ του νέου χώρου είναι ότι βρίσκεται αρκετά μακριά από τα καζάνια και δεν υπάρχει στην ατμόσφαιρα η γνωστή δυσοσμία! 

 Η φετινή παρέμβαση θα ολοκληρωθεί με το νέο θέατρο 300 θέσεων στον μικρό κόλπο των Σφαγείων,  ο οποίος έχει διαμορφωθεί κατάλληλα για να φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις, κοινωνικές πολιτιστικές δράσεις και υπαίθριες εικαστικές εκθέσεις!

Το ερώτημα βέβαια είναι: αυτή την παρέμβαση εννοούσαμε όταν μιλούσαμε για ανάπλαση; 
Σίγουρα όχι, όμως κι αυτό είναι ένα καλό ξεκίνημα... Γιατί, όπως και να το κάνουμε, είναι σημαντικό να περπατάς δίπλα στη θάλασσα σε μια περιοχή που παλαιότερα την γνώριζες  μόνο από φωτογραφίες!


Αναγκαιότητα δραστηριοποίησης των δημάρχων για μείωση του όγκου των σκουπιδιών

Με σκληρή γλώσσα η Δούρου φέρνει τους Δημάρχους προ των ευθυνών τους για τα σκουπίδια! “Ευρωπαίοι α λα καρτ” θέλουν επιδοτήσεις χωρίς έργα – “Θα είμαι στην πρώτη γραμμή για να πιάσουμε τους στόχους”
 
Στην ετοιμότητα του ΕΔΣΝΑ να αντιμετωπίσει άμεσα με «ασφάλεια και αποτελεσματικότητα» το πρόβλημα της ρηγμάτωσης που σημειώθηκε στον ΧΥΤΑ Φυλής, αλλά και στην αποφασιστικότητα να εφαρμοστεί το συντομότερο το νέο μοντέλο διαχείρισης απορριμμάτων που εμπεριέχει ο νέος περιφερειακός σχεδιασμός, αποβλέποντας στην επανάκτηση και μείωση των απορριμμάτων ώστε να πάψει να υφίσταται το «έγκλημα δεκαετιών» που έχει συντελεστεί στη Φυλή, εστίασε η περιφερειάρχης Αττικής και πρόεδρος του ΕΔΣΝΑ Ρένα Δούρου σε δήλωσή της αμέσως μετά την έκτακτη συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο, για την προσωρινή δυσλειτουργία του ΧΥΤΑ.

Η περιφερειάρχης, υπογράμμισε την αναγκαιότητα δραστηριοποίησης των δημάρχων στην κατεύθυνση της μείωσης του όγκου των σκουπιδιών αποδίδοντας τους τον χαρακτηρισμό «Ευρωπαίοι α λα καρτ» καθώς «θέλουμε επιδοτήσεις και ευρωπαϊκά χρήματα για την ανακύκλωση ή για τις καμπάνιες ενημέρωσης, χωρίς να τις υλοποιούμε» όπως διαπίστωσε.

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Αγώνας προς τη σωστή κατεύθυνση!

Η πρόταση του Γ. Τσιρίδη, εν όψει και της έκτακτης συνεδρίασης του Δημοτικού συμβουλίου για το άρθρο 70.

ΑΓΩΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ
Περί Δραπετσώνας και Κερατσινίου και πάλι ο λόγος σήμερα. 
Αφορμή ένας αγώνας που ξεκινά σ' αυτές τις περιοχές ενάντια στο άρθρο 70 του πολυνομοσχεδίου για το κλείσιμο της τελευταίας αξιολόγησης. Το άρθρο παρατείνει την προθεσμία που έχουν οι βιομηχανίες που βρίσκονται σε περιοχές όπου άλλαξαν οι χρήσεις γης. Από 12 έτη, που ήταν, γίνεται τώρα 20. Οι εγκαταστάσεις της Όιλ Ουάν, της Λαφάρτζ και των ΕλΠε που θα έχαναν την άδεια τους το 2028 τώρα παίρνουν παράταση ως το 2036.

Το άρθρο 70 φωτογραφίζει την περιοχή μας.
 
 Δεν έχει να κάνει με την ανάπτυξη γενικώς ή με μεταρρυθμίσεις αλλά με επιχειρηματικά συμφέροντα στη Δραπετσώνα. Δεν γνωρίζω να έγινε πουθενά αλλού, τα τελευταία χρόνια, επένδυση που να εμπίπτει στον νόμο της 12-ετίας, δηλαδή μετά από την επένδυση να άλλαξαν οι χρήσεις γης. Μόνο στην περιοχή των Λιπασμάτων έγινε αυτό. Εξ άλλου η μη ψήφιση της διάταξης από τρεις μόνο βουλευτές φιλοκυβερνητικούς (Κασιμάτη, Καρακώστα, Μεγαλοοικονόμου) κι η υπερψήφισή της από τον Βίτσα και τους βουλευτές της Α' Πειραιά (ώστε να μαζέψει 151 ψήφους υπέρ) δείχνει πως αυτή είναι η γνώμη ΚΑΙ της κυβέρνησης.
Το άρθρο επιβάλει δυσμενέστερους όρους στην περιοχή αλλά δεν αποτελεί την αιχμή του δόρατος. Η παράταση θα δινόταν εύκολα όταν θα πλησίαζε το 2028 για λόγους "αντικειμενικούς". Επίσης, μια νυχτερινή τροπολογία θα έδινε αυτομάτως μια νέα 12-ετή παράταση ακόμα κι αν αποσυρόταν την άλλη μέρα. Γι αυτό η παράταση που δίνει το άρθρο 70 δεν πρέπει να γίνει αιχμή του δόρατος. Θα είναι αποπροσανατολισμός.

Η προσοχή μας πρέπει να επικεντρωθεί:

α) Στον έλεγχο των αδειών των επιχειρήσεων σε σχέση με τις δράσεις τους (νομιμότητα)
β) Στον εντοπισμό των φορέων ρύπανσης και την επιβολή μέτρων αντιρρύπανσης (προστασία περιβάλλοντος) και
γ) Στην μετεγκατάσταση των δραστηριοτήτων σε ζώνες βιομηχανικές ή εκτός πόλης και οικιστικού ιστού (με νόμο).

Ιδιαίτερα αυτό το τελευταίο χρήζει μελέτης και σοβαρής αντιπρότασης.

1.- Η Λαφάρτζ πρότεινε μόνη της στο παρελθόν την μετατροπή της σε εμπορικό κέντρο (πρόταση Μπλου Σερκλ)
2.- Τα ΕλΠε λειτουργούν ήδη και αλλού.
3.- Η επεξεργασία αποβλήτων των πλοίων προϋπήρχε της Όιλ Ουάν και μπορεί να λειτουργήσει στην Ψυτάλλεια ή αλλού.
Επομένως λύσεις υπάρχουν και πρέπει να προβληθούν. Μια μελέτη του δήμου θα ήταν ένα όπλο στα χέρια όσων θέλουν να αγωνισθούν.

Ζώντας μαζί με τον «θάνατο» στο Πέραμα


84 χρόνια ζωής, 84 χρόνια καταδίκης. Μπορεί να φαντάζει οξύμωρο αποτυπώνει όμως την απόλυτη πραγματικότητα όταν αφορά το Πέραμα. Μία περιοχή που από το 1934, όταν ανακηρύχθηκε κοινότητα κατοικημένη από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και του Πόντου, «ζει» παρέα με το φόβο μιας ενδεχόμενης τραγωδίας.

Παράγκες, αυθαίρετα, καρνάγια, φτώχεια, μόλυνση, σχολεία, παιδικές χαρές, σπίτια και τα -όπως τα βάφτισαν οι κάτοικοι- «καζάνια του θανάτου» συνθέτουν ένα εφιαλτικό σκηνικό στο Πέραμα, το μοναδικό σημείο επικοινωνίας της Αθήνας και του Πειραιά με την Σαλαμίνα.
Η λαϊκή αυτή συνοικία των 50.000 κατοίκων ξεκίνησε το 1934 και σχεδόν 30 χρόνια αργότερα έγινε Δήμος. Γενιές και γενιές κατοίκων έχουν μάθει να συμβιώνουν με όλα όσα κάνουν την διαμονή απάνθρωπη, όπως είναι οι δεξαμενές καυσίμων σχεδόν μέσα στις αυλές τους και να επιβιώνουν από την αδιαφορία και τον εμπαιγμό των αρμοδίων, που όχι μόνο δεν βρίσκουν λύση στο σοβαρότερο πρόβλημα της περιοχής, αλλά φροντίζουν με τις αποφάσεις τους να το κάνουν ακόμη δραματικότερο.
Οι πρώτες εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών ξεφύτρωσαν στην περιοχή ταυτόχρονα με την αναγνώρισή της ως κοινότητα και από τότε συνεχίζουν να «στοιχειώνουν» την πόλη γεμίζοντας με ανασφάλεια τους κατοίκους της, οι οποίοι ζουν εδώ και δεκαετίες με το φόβο μιας βιομηχανικής τραγωδίας.

Τρεις εταιρείες παραγωγής και εμπορίας πετρελαιοειδών παραμένουν σήμερα σε λειτουργία στην περιοχή με πάνω από 100 καζάνια να είναι ακόμη σε χρήση και κάποια από αυτά σε απόσταση 5 μέτρων από τα σπίτια. Ένας τοίχος τα χωρίζει…
Δεξαμενές και παιδιά, σχολεία, παιδικές χαρές και πετρελαιοειδή, άνθρωποι κάθε ηλικίας, μαζούτ, βενζίνη και κηροζίνη συνυπάρχουν στο Πέραμα.
Μόλις ένας δρόμος εισόδου και εξόδου στην πόλη. Μόλις μία «έξοδος κινδύνου» σε περίπτωση βιομηχανικού ατυχήματος, εκεί όπου καθημερινά συνωστίζονται εκατοντάδες βυτιοφόρα καυσίμων, με αυτοκίνητα, σχολικά, ασθενοφόρα.

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Έκτακτη συνεδρίαση για το άρθρο 70

Το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας συνεδριάζει εκτάκτως την Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018 και ώρα 20:00 για το άρθρο 70 του "Μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικης στρατηγικής και άλλες διατάξεις", το οποίο ψηφίστηκε πρόσφατα στην βουλή. 
Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι θεωρείται κατεπείγουσα η συνεδρίαση λόγω της περιβαλλοντολογικής υποβάθμισης του Δήμου μας.

Μετά την προκλητική ρύθμιση στον νόμο με τα «προαπαιτούμενα» με την οποία η κυβέρνηση παρατείνει για 20 χρόνια τη λειτουργία στις εγκαταστάσεις των εταιρειών του Μελισσανίδη και του τσιμεντάδικου της Lafarge στα Λιπάσματα στη Δραπετσώνα, παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων για την όχληση και τον κίνδυνο, καθυστερημένα συνεδριάζει το δημοτικό συμβούλιο. Η κατάσταση θυμίζει, κάπως, τον Σεπτέμβριο, στην "πανηγυρική" συνεδρίαση, στο δημαρχείο Δραπετσώνας, για την ανάκληση της άδειας εμπορίας. Τότε
πάλι καθυστερημένα, όλοι μίλησαν, διαφώνησαν, δόθηκαν οι αναγκαίες υποσχέσεις,  βγήκαν και τα ανάλογα κείμενα-ψηφίσματα και τελικά ...δεν έγινε τίποτα!

Μια συνεδρίαση, εκ των υστέρων, τι μπορεί να προσφέρει;
Τίποτα (!) ή καλύτερα όχι πολλά, κυρίως, εάν γίνεται για να καταγραφούν οι δυνάμεις και να υπάρξουν οι γνωστές διαφοροποιήσεις στα ψηφίσματα και στις αποφάσεις. Σ΄αυτή την περίπτωση καλύτερα να μην γίνει. Δεν έχει νόημα. Ήδη, αργά αλλά σταθερά εκθεμελιώνονται πρωτοβουλίες όπως ήταν και ο νόμος που περιόριζε την χρονική διάρκεια οχλουσών χρήσεων, κοντά σε πυκνοκατοικημένες περιοχές και η υποβάθμιση της περιοχής συνεχίζεται.
Εάν είναι να μονιάσουν οι εκπρόσωποι των δημοτών, να δουν τις δυσκολίες της κατάστασης, να εκτιμήσουν ότι η περίπτωση δεν προσφέρεται για μικροπολιτικά κέρδη και να αποφασίσουν κοινές δράσεις, πέρα από τα συνηθισμένα και τετριμένα, ίσως, θα έχει νόημα η έκτακτη συνεδρίαση.
Διότι, δυστυχώς αποδείχτηκε, ενώ όλοι ασχολούνταν με τη διαχείριση της άμεσης καθημερινότητας και κατέγραφαν τις διαφωνίες τους σε "θερμά" δελτία τύπου, κάποιοι άλλοι δούλευαν σε άλλα επίπεδα και μας έφεραν προ τετελεσμένων γεγονότων και μάλιστα σε νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα.
 

Σήμερα, με την πλάτη στον τοίχο, κυριολεκτικά, η ενότητα όλων των δυνάμεων της πόλης και η κοινή συντονισμένη δράση είναι αναγκαία και απαραίτητη.

Ο δάσκαλος της τάξης σας εύχεται καλό καλοκαίρι

Για τη μαυρίλα της εκπαίδευσης έχουν γραφτεί εκατομμύρια κείμενα. Τα χρόνια που περνάμε στο σχολείο, έχουν καταλυτική επίδραση στον ψυχικό μας κόσμο.

Ο μαθητής –ενταγμένος ή όχι – στο πλαίσιο που ορίζει το σχολικό περιβάλλον, περνά μπόλικα χρονάκια στην αίθουσα και στο προαύλιο.
Αποκτά στάσεις και δεξιότητες που είναι καθοριστικές για την κατοπινή του συμπεριφορά ως πολίτης.
Ακόμη και γράμματα να μη μάθει, θα μάθει να συνυπάρχει με τον τρόπο του και αναγκαστικά θα αλληλεπιδράσει με τα υπόλοιπα μέλη της σχολικής κοινότητας.
Για τη μιζέρια και την αναποτελεσματικότητα της δημόσιας εκπαίδευσης στη χώρα μας έχουν γραφτεί εκατομμύρια κείμενα.
Είναι ένα θέμα όπου όλοι έχουν την άποψή τους (συνήθως αποψάρα), στηριζόμενη τις περισσότερες φορές στις άμεσα βιωμένες προσωπικές εμπειρίες που είχε ο καθένας ως μαθήτρια– μαθητής και στις έμμεσες εμπειρίες που είχε ή έχει, ως γονέας ή συγγενής μαθητή.

Με αφορμή το τέλος της σχολικής χρονιάς, επιτρέψτε μου (έτσι για αλλαγή ), να γράψω για μια άλλη από τις πολλές όψεις της σχολικής καθημερινότητας.
Ένα πουλάκι μου είπε πως, μέσα στα σκατά της δημόσιας εκπαίδευσης, κάποιοι μαθητές και κάποιες μαθήτριες ένοιωθαν ασφαλείς στην τάξη τους, περισσότερο κάποιες φορές από όσο ένιωθαν στα σπίτια τους.

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Μια παιδική χαρά "κόσμημα" στη Χαραυγή

Στην πλατεία Πόντου στη Χαραυγή, δίπλα ακριβώς στο θεατράκι, εδώ και λίγες μέρες παραδόθηκε μία νέα παιδική χαρά, περίπου 1000 τετραγωνικών μέτρων, ίσως η μεγαλύτερη στο Κερατσίνι!

Πρόκειται ουσιαστικά για μια νέα παιδική χαρά στο χώρο όπου υπήρχαν για πολλά χρόνια κάποια εγκαταλειμμένα παιχνίδια.
 Η παιδική χαρά έχει εκπληκτική θέα, καινούργια δάπεδα, όργανα ασφαλείας για τα παιδιά, καλό φωτισμό με σύγχρονους στύλους φωτισμού led και περιποιημένα κάγκελα. Ο χώρος είναι περιφραγμένος, υπάρχει παντού τάπητας για να μη χτυπήσει κάποιο παιδί, λίγα παγκάκια (χρειάζονται περισσότερα) για να ξεκουράζονται οι επισκέπτες.

Γενικά είναι μια όμορφη και λειτουργική παιδική χαρά, με πολύ χρώμα, όπου οι νεαροί Χαραυγιώτες και όχι μόνο  θα χαίρονται το παιχνίδι με ασφάλεια.

 Και βέβαια δεν έχει καμιά σχέση με την άλλη παιδική χαρά της Χαραυγής, στην οδό Μυκηνών, όπου ανακατασκευάστηκε, αλλά και τα παιχνίδια έχουν ήδη φθορές, τα φώτα δεν λειτουργούν, δεν υπάρχει τάπητας αλλά χώμα στα ελεύθερα σημεία, τα παγάκια είναι λίγα και τα καλάθια σκουπιδιών ελάχιστα και γενικώς η αίσθηση είναι  ότι δεν είναι μια καινούργια παιδική χαρά.

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όσους σκέφτηκαν αυτή την μεγάλη παρέμβαση στην Πλατεία Πόντου. Αξίζουν ακόμα συγχαρητήρια γιατί το έργο υλοποιήθηκε και παραδόθηκε σε εξαιρετικά μικρό χρονικό διάστημα. Είναι το πρώτο, καινούργιο, ολοκληρωμένο έργο για τη Χαραυγή, η οποία τα τελευταία χρόνια ζούσε ένα ιδιότυπο αποκλεισμό από τις δημοτικές αρχές.

Θα ήταν ακόμα καλύτερο το αποτέλεσμα, εάν ολοκληρωνόταν η παρέμβαση στην περιοχή με περιποίηση του πρασίνου της πλατείας και με κάποιες μικρές παρεμβάσεις στο θεατράκι της πλατείας. Δεν χρειάζονται πολλά: μια μικρή διαμόρφωση στους χώρους πίσω από τη σκηνή, οριοθέτηση του χώρου, αντικατάσταση του ψιλού χαλικιού το οποίο γεμίζει ακαθαρσίες ζώων, με κυβόλιθους, μόνιμη ηλεκτρική εγκατάσταση και συστηματική καθαριότητα! 

Πάντως σε κάθε περίπτωση το ισοζύγιο είναι θετικό! Απ΄εδώ και πέρα, ευθύνη της δημοτικής αρχής είναι να βρει τρόπους, ώστε να συντηρείται και να βρίσκεται σε καλή κατάσταση  ο χώρος και ευθύνη των δημοτών να αγαπήσουν, να προσέξουν και να "περιφρουρήσουν" το έργο!

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Ν’ αποσυρθεί το περιβαλλοντοκτόνο άρθρο 70...

 Καλή η κοινή παρουσία, η ομοψυχία και η συνέντευξη, αλλά φτάνει μόνο αυτό;

«Ν’ αποσυρθεί το περιβαλλοντοκτόνο άρθρο 70 του πολυνομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα»

Την απόσυρση του άρθρου 70 το νομοσχεδίου για το «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής» ζήτησαν, σε κοινή συνέντευξη τύπου, ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Γιώργος Γαβρίλης και οι Δήμαρχοι Κερατσινίου- Δραπετσώνας Χρήστος Βρεττάκος και Περάματος Γιάννης Λαγουδάκης.
Οι δύο Δήμοι παρέμειναν σήμερα κλειστοί και οι Δήμαρχοι μιλώντας στη συνέντευξη τύπου ζήτησαν την παρέμβαση του πρωθυπουργού για την απόσυρση του άρθρου και κάλεσαν τους βουλευτές Α΄και Β’ Πειραιά όλων των κομμάτων να πάρουν ξεκάθαρη θέση.

Το συγκεκριμένο άρθρο παρατείνει έως 20 χρόνια τη λειτουργία μιας σειράς εγκαταστάσεων, με επικίνδυνες και οχλούσες χρήσεις, ακόμα και μετά την αλλαγή των χρήσεων γης, όπως το τσιμεντάδικο στη Δραπετσώνα και οι δεξαμενές πετρελαιοειδών στο Πέραμα.
 
Ωστόσο, όπως επεσήμανε ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Γιώργος Γαβρίλης υπάρχουν και άλλα άρθρα στο πολυνομοσχέδιο (από το 70 μέχρι και το 79) τα οποία περιλήφθηκαν σε αυτό αιφνιδιαστικά και αφορούν την λειτουργία των βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Και υπογράμμισε τα εξής:
Το άρθρο 70 ακυρώνει τη νομοθετική ρύθμιση, που έγινε τον Ιούλιο του 2015 και επανέφερε τις χρήσεις γης στην περιοχή των Λιπασμάτων, που είχαν αλλάξει με τροπολογία της κυβέρνησης ΝΔ- ΠΑΣΟΚ,, διευκολύνοντας την έναρξη λειτουργίας εγκαταστάσεων εταιρείας επεξεργασίας αποβλήτων.
 Με τις ρυθμίσεις αυτές διαιωνίζεται ένα προβληματικό μοντέλο ανάπτυξης περασμένων δεκαετιών, που βασίστηκε στην έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού, ανυπαρξία χρήσεων γης κ.λπ

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Κλειστό το Δημαρχείο! Γιατί;

Μετά την ξαφνική νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης να παρατείνει (από 12 σε 20 χρόνια) με το «άρθρο 70» του νέου πολυνομοσχεδίου τη λειτουργία των βιομηχανικών εγκαταστάσεων στην περιοχή μας, ο Δήμος Κερατσινίου- Δραπετσώνας ανακοίνωσε ότι το Δημαρχείο θα παραμείνει κλειστό την Πέμπτη 14 Ιουνίου.
Παράλληλα, το πρωί στις 10, θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων έξω από το δημαρχείο. 
   
Βεβαίως με κάποιο τρόπο η δημοτική αρχή έπρεπε να δείξει την διαφωνία της και να αντιδράσει. Όμως γιατί να κλείσουν οι υπηρεσίες του Δήμου; Ποιο θα είναι το κέρδος; Τι θα καταλάβει η κυβέρνηση και οι βουλευτές από αυτή την πρωτοβουλία; Και γιατί να ταλαιπωρηθούν κάποιοι δημότες που θα είχαν ανάγκη κάποια υπηρεσία του Δήμου;
Η ζωή έχει δείξει ότι η επιτυχία των αγωνιστικών κινητοποιήσεων εξαρτάται από την ουσιαστική συμμετοχή των εργαζομένων στις αποφάσεις για κινητοποιήσεις και τη συνειδητή επιλογή για συμμετοχή.
Μάλλον ήταν βιαστική η απόφαση, μιας και  έχουν δρομολογηθεί δυσάρεστες εξελίξεις. Δυστυχώς αποδείχτηκε ότι, ενώ  όλοι ασχολούνταν με τη διαχείριση της άμεσης καθημερινότητας και κατέγραφαν τις διαφωνίες τους σε "θερμά" δελτία τύπου, κάποιοι άλλοι δούλευαν σε άλλα επίπεδα και μας έφεραν προ τετελεσμένων γεγονότων και μάλιστα σε νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα.

Σήμερα, με την πλάτη στον τοίχο, κυριολεκτικά,  η ενότητα όλων των δυνάμεων της πόλης είναι αναγκαία και απαραίτητη. Όλοι πρέπει να εργαστούν γι΄αυτό. Το ζήτημα δεν προσφέρεται για αντιπαράθεση και για "κόλλημα αγωνιστικών ενσήμων".  Οι μεμονωμένες κινήσεις φορέων, δημοτικών κινήσεων συμβάλουν μόνο στην εσωτερική ισορροπία τους και όχι στην προώθηση του κορυφαίου θέματος της πόλης.

Πρώτο βήμα μπορεί να είναι  η διοργάνωση συνεδρίασης ανοικτού δημοτικού συμβουλίου, με κάλεσμα για συμμετοχή και των βουλευτών του Πειραιά, με ενωτικό πλαίσιο (οικοδόμηση εμπιστοσύνης),  το οποίο θα οδηγεί σε ομόφωνο ψήφισμα για καταδίκη αυτής της κατάστασης χωρίς αστερίσκους.
 Από εκεί και πέρα, όλοι μαζί πρέπει να σχεδιάσουν, προσεκτικά, τις επόμενες κινήσεις για το άμεσο και το μακροπρόθεσμο χρονικό διάστημα. Έτσι απλά, για να σωθεί ό,τι σώζεται...

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Γ. Γαβρίλης: Γιατί πρέπει ν' αποσυρθεί το άρθρο 70

Γιώργος Γαβρίλης: Γιατί πρέπει ν' αποσυρθεί το άρθρο 70

Την άμεση απόσυρση του άρθρου 70 ζητά ο ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Γιώργος Γαβρίλης, ο οποίος με επιστολή του στους... συναρμόδιους υπουργούς εκφράζει τον έντονο προβληματισμό του για άρθρα του νομοσχεδίου με τα «προαπαιτούμενα», που συζητείται στη Βουλή.

Στην επιστολή επισημαίνεται ότι υπάρχουν, μεταξύ άλλων, άρθρα που τροποποιούν δυσμενώς το θεσμικό πλαίσιο για την εγκατάσταση, λειτουργία, εκσυγχρονισμό και επέκταση των δραστηριοτήτων στην περιοχή του παραλιακού μετώπου.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις ρυθμίσεις του άρθρου 70 περί «Μετεγκατάστασης λόγω αλλαγών χρήσεων γης», το οποίο υπονομεύει μεγάλες παρεμβάσεις και αναπλάσεις, όπως μεταξύ άλλων στα Λιπάσματα Δραπετσώνας κ.α., καθώς δίνει το δικαίωμα σε παλιές και νέες επιχειρήσεις να παραμείνουν στην περιοχή για τα επόμενα 20 χρόνια- στην ουσία επ’ αόριστον- και να επεκταθούν εντός του χώρου τους!

«Η επίκληση ότι αυτές οι ρυθμίσεις συνιστούν μνημονιακές υποχρεώσεις, στις οποίες αυτονόητα προσχωρούμε, αποκρύπτει το γεγονός ότι αποτελεί πρακτική των ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων να διαμεσολαβούν τα αιτήματα και τις απαιτήσεις τους διαμέσου των «Θεσμών».
Η ρύθμιση αυτή υπονομεύει κάθε χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, καταργεί, στη πράξη προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση της σημερινής Κυβέρνησης για τον καθορισμό της έκτασης ως χώρο ανάπλασης και ενισχύει ένα καθεστώς εξαιρέσεων και παρεκκλίσεων που τείνουν να γίνουν ο κανόνας όλων των «επενδύσεων», αναφέρεται στην επιστολή.

«Η περιοχή, που το προηγούμενο διάστημα, δεν μπορούσε να αναπνεύσει από τις έντονες, οχληρές οσμές, με τη ρύθμιση αυτή καλείται να ζήσει για 20 και πλέον χρόνια με εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων, τσιμεντάδικα, εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών κ.α», καταλήγει ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά και ζητάει την άμεση απόσυρση του άρθρου 70 του νομοσχεδίου.

...και ξαφνικά το άρθρο 70 ή αλλιώς game οver;

 Στο μεσοπρόθεσμο σχέδιο που κατατέθηκε στη βουλή και συγκεκριμένα στο άρθρο 70, στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού αναφέρεται ότι "οι δραστηριότητες που ιδρύθηκαν νόμιμα και λειτουργούν ...δεν υποχρεούνται σε απομάκρυνση..." δηλαδή  προαναγγέλεται, μεταξύ άλλων, και η παραμονή των καζανιών στη Δραπετσώνα;

 Ακόμα, η επιμήκυνση του χρόνου απομάκρυνσης των εγκαταστάσεων από 12 σε 20 χρόνια, που αναφέρεται παρακάτω,  αφορά και την περιοχή μας. 

Φαίνεται ότι η OilOne μαζί με τις άλλες ρυπογόνες εγκαταστάσεις της περιοχής που είναι δίπλα μας θα συνεχίσουν να δημιουργούν μία αποπνικτική ατμόσφαιρα για πολλά χρόνια ακόμα, εάν, τελικά, ψηφιστεί αυτό το άρθρο μεταξύ των άλλων προαπαιτούμενων και μνημονιακών μέτρων του μεσοπρόθεσμου σχεδίου πουκατατέθηκε στη βουλή.


 Ήδη αντιδρούν με ανακοινώσεις παρατάξεις και φορείς της περιοχής, αλλά δεν φτάνουν μόνο οι ανακοινώσεις! 

ΥΓ: Οι τοπικοί Βουλευτές της Β’ Πειραιά, οι βουλευτές Πειραιά θα το ψηφίσουν ή θα  κάνουν πράξη τη θέληση των κατοίκων  και την ανάγκη τους για μία  ζωή σε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης;


Το άρθρο 70: