Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Η «δωρική» πόζα του Τσε

Γκουτιέρεζ: Ο άνθρωπος που τράβηξε το διασημότερο κλικ στην ιστορία της φωτογραφίας και αρνήθηκε να «πουλήσει» τον Τσε..

Είναι μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες, που τραβήχτηκαν ποτέ. Είναι μία από τις πιο γνωστές εικόνες, μαζί με τη Μόνα Λίζα και το πορτραίτο του Χριστού. 
Ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, όπως τον απαθανάτισε ο φακός του Αλμπέρτο Γκουτιέρεζ, γνωστού ως Αλμπέρτο Κόρμπα. Το κλικ το έκανε στις 5 Μαρτίου του 1960. Την προηγούμενη ημέρα, η CIA είχε ανατινάξει ένα γαλλικό πλοίο στο λιμάνι της Αβάνας. Το πλοίο μετέφερε όπλα, που είχαν αγοράσει οι Κουβανοί από το Βέλγιο. Από το «χτύπημα» σκοτώθηκαν 136 άτομα. Οι Κουβανοί έγιναν έξαλλοι. Την επόμενη έγιναν οι κηδείες. Ο Φιντέλ Κάστρο, μετά από πορεία διαμαρτυρίας, ανέβηκε στην εξέδρα που είχε στηθεί στην πλατεία Επανάστασης, για να μιλήσει στο πλήθος. Πίσω του, στεκόταν ο Τσε Γκεβάρα.
Ο φωτογράφος ήταν κάτω από την εξέδρα. Ο Γκεβάρα έκανε ένα βήμα μπροστά, για να δει κάτι και μπήκε στο οπτικό πεδίο του Γκουτιέρεζ, που είχε σηκωμένο το κεφάλι. Κοίταξε μέσα στον φακό και τράβηξε μόνο δύο φωτογραφίες. Μια οριζόντια και μια κάθετα. Ίσα που πρόλαβε να ζουμάρει..
Η εφημερίδα Revolution που δούλευε, δεν ήθελε να τη δημοσιεύσει και προτίμησε να βάλει μια του Κάστρο με τον Σάτρ και τη ΝτεΜποβουάρ. Ο Κόρμπα έβγαλε μερικά αντίτυπα και την έκανε δώρο σε μερικούς του φίλους. Η ιστορική φωτογραφία έμεινε κλεισμένη για επτά χρόνια στο συρτάρι του και κολλημένη σε έναν τοίχο του γραφείου του. 
Το 1967, μετά τη δολοφονία του Τσε Γκεβάρα, ο Ιταλός εκδότης Τζιαντζιάκομο Φελτρινέλι βρέθηκε στην Κούβα, ψάχνοντας στοιχεία για τη ζωή και τη δράση του κομαντάτε. Συναντήθηκε με τον Γκουτιέρεζ και όταν είδε τη φωτογραφία του, έμεινε εκστατικός. Ήταν η καλύτερη πόζα του Τσε, που είχε δει ποτέ του. Ο φωτογράφος Γκουτιέρεζ, για να βοηθήσει τον «φίλο της επανάστασης», όπως έλεγε τον Ιταλό εκδότη, την έβγαλε από το συρτάρι και του τη χάρισε. Δεν πληρώθηκε καθόλου... 
Από τότε, η «δωρική» πόζα του Τσε Γκεβάρα κόσμησε εκατομμύρια μπλουζάκια, σημαίες, ρούχα, τοίχους, προκηρύξεις, ποτήρια, μπρελόκ, οτιδήποτε. Ήταν το απόλυτο σύμβολο της επανάστασης και διαχρονική μόδα. Για δεκαετίες ολόκληρες, ο φωτογράφος δεν απολάμβανε κέρδη από τη φωτογραφία, αφού δεν είχε κατοχυρώσει ηθελημένα το δικαίωμα της πνευματικής ιδιοκτησίας....  πηγή: Μηχανή του Χρόνου