Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Νέα παραίτηση... γιατί όλοι βιάζονται να φύγουν;


και νέα παραίτηση... 
Ούτε και ο πιο ευφάνταστος εγκέφαλος μπορούσε να προβλέψει την απίστευτη κατάρρευση του οικοδομήματος που είχε παρουσιαστεί ως γροθιά στο τοπικό πολιτικό κατεστημένο, ως η λύση στα αδιέξοδα του Δήμου, ως εναλλακτική πρόταση  στα συσσωρευμένα προβλήματα μιας από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές του Λεκανοπεδίου Αττικής. 
Διαβάσαμε (εάν ισχύει) για μια ακόμα παραίτηση μέλους της διοίκησης από θέση ευθύνης, του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, ενός σοβαρού και μετρημένου ανθρώπου, ιδρυτικού μέλους και από τον σκληρό πυρήνα της παράταξης που διοικεί τον Δήμο. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες, αν η απόφαση έχει σχέση με τα τελευταία γεγονότα που καταμαρτυρεί η αντιπολίτευση σχετικά με την προβληματική συνεδρίαση (23η) του συμβουλίου ή αν έχει σχέση με τις δυσκολίες λειτουργίας του συμβουλίου το τελευταίο εξάμηνο ή κάτι άλλο. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός είναι ότι εκτός από τις ανεξαρτητοποιήσεις σημαντικών στελεχών από τους συμβούλους που είχε εκλέξει η Δημοτική Αρχή, η πλειοψηφία στο Δήμο στερείται των υπηρεσιών  ενός ακόμα σοβαρού και ικανού στελέχους (δεν γνωρίζουμε ιστορικά αν έχει ξανασυμβεί τέτοιο φαινόμενο να παραιτούνται στην ίδια θητεία 2 πρόεδροι του Δημοτικού Συμβουλίου) και οδηγεί το σκάφος σε πολύ δύσκολα νερά;

Η Δημοτική αρχή βρίσκεται στο μέσον της θητείας της και έχει ακόμα δρόμο στην εξουσία! Γιατί τόσοι πολλοί, έτσι βιαστικά και εύκολα, εγκαταλείπουν το σκάφος;


 Πραγματικά δεν έχουμε μια πρόχειρη απάντηση. Άλλωστε δεν είναι ένας ή δύο οι παραιτηθέντες και κάθε παραίτηση έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Δεν είναι καν από τον ίδιο πολιτικό χώρο, είναι άτομα με πορείες και ιστορία, άτομα που συνέβαλαν να είναι διοίκηση η συγκεκριμένη παράταξη, άτομα που όσο και αν διαφωνούμε μαζί τους βγήκαν μπροστά και έβαλαν θέματα που σηκώνουν συζήτηση, θέματα πολιτικών τα οποία δεν μπορούν να περνούν εύκολα απαρατήρητα, κυρίως από πολίτες που συμμετέχουν στην παράταξη που διοικεί και έχουν τη δική τους ιστορία!  

Εντάξει, όλοι γνωρίζουμε ότι η τελική ομάδα που παρουσιάστηκε και ζήτησε την ψήφο των πολιτών στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, ως μια κίνηση πέρα από τα καθιερωμένα,  ήταν μια ευκαιριακή συμμαχία με φόντο την εξουσία.
Ετερογενείς και ετερόκλητες δυνάμεις, δυνάμεις που χρόνια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ήταν κοντά στα κέντρα εξουσίας και εν πολλοίς ευθύνονται για τη σημερινή κατάντια της περιοχής βρέθηκαν κάτω από την ίδια στέγη, μια στέγη όμως που αρχικά είχε στηθεί με άλλα υλικά και είχε σε μεγάλο βαθμό ως όραμα την προσφορά στην πόλη. Αυτό ήταν ένα πρώτο πρόβλημα. Υπήρχε μια κίνηση πολιτών που στήθηκε με άλλα υλικά και στόχους  και στελεχώθηκε στην πορεία με ό,τι κυκλοφορούσε στην ευρύτερη περιοχή και μπορούσε να φέρει ψήφους!

Είναι γεγονός ότι όλες αυτές οι δυνάμεις δυσκολεύτηκαν να προσαρμοστούν στη νέα κατάσταση, αλλά και στις ιδιαίτερες δυσκολίες της εποχής. Όμως δεν είναι μόνο αυτό! Και πραγματικά μακάρι να ήταν αυτό, μακάρι για την πόλη μας. 
H κυριότερη αιτία φαίνεται ότι είναι άλλη! Αυτό τουλάχιστον εισπράττουμε από συζητήσεις και τα κείμενα των παραιτηθέντων. Οι άνθρωποι αυτοί είδαν ότι τα προγράμματα που ίσως τους ένωναν προεκλογικά να μην υπάρχουν, έμαθαν ξαφνικά ένα βράδυ ότι το όραμα  για την περιοχή είναι η F1 και η λάμψη των αγώνων της, έμαθαν ότι διεκδικούμε τη διαδημοτική πρωτεύουσα πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης για τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας χωρίς την πόλη της Σαλαμίνας, πληροφορήθηκαν ότι το ισοζύγιο ρύπων θα είναι το κριτήριο για εγκατάσταση νέων εργοστασίων στην περιοχή μας, είδαν τους εργαζόμενους της Δηκεπα να πηγαινοέρχονται στα γραφεία τους για το αυτονόητο, την είσπραξη του μισθού τους, είδαν τις προτάσεις τους και τις ιδέες να πετιούνται στο καλάθι με τα άχρηστα, κατάλαβαν..., γνώρισαν την ευκολία των λόγων και τη δυσκολία των πράξεων και διαπίστωσαν ότι το όμορφο περιτύλιγμα δεν φτάνει για να κάνεις πολιτική και να διοικείς ένα Δήμο!
Τελικά ίσως πείστηκαν ότι δεν υπάρχει σχέδιο ή βαρέθηκαν να λειτουργούν έτσι, χωρίς σχέδιο! Όσα περιθώρια και εάν έδωσαν, και κάποιοι έδωσαν πολλά, δεν ήταν αρκετά για να αλλάξει ρότα το καράβι!

Αυτή ίσως είναι μια αιτία της ανεξήγητης βιασύνης! Η έλλειψη σχεδίου και οι απρόβλεπτοι αυτοσχεδιασμοί! Σχεδίου που δε θα στηρίζεται στις επιθυμίες του κάθε επικεφαλής της φόρμουλα1 και στις φιλοδοξίες ...διορισμένων επικεφαλής οργανισμών, σχεδίου το οποίο θα στηρίζεται στις ανάγκες της πόλης και των κατοίκων της…