Οι «σωτήρες» ξανάρχονται;

Χρόνια τώρα, μια μικρή ομάδα, κάποιοι συμπολίτες μας, με μακρά θητεία σε πρώην πανίσχυρο κόμμα, το κόμμα που έφερε το μνημόνιο στην χώρα μας, τους τελευταίες μήνες πριν τις δημοτικές εκλογές "σεληνιάζονται". Ξεχνούν διαφορές και παλιούς τσακωμούς, ξετρυπώνουν από το θαλάμι τους, βγαίνουν στις πλατείες και στα καφενεία για να πλασάρουν τη νέα συνταγή σωτηρίας της πόλης μας.

Η συνταγή αυτή είναι η ίδια, από παλιά, και περιλαμβάνει: Το καλό παιδί ή τον καλό μάνατζερ ή τον καλό έμπειρο αυτοδιοικητικό για επικεφαλής της παράταξης. Η λέξη "καλό" είναι προαπαιτούμενο. Παλιούς δημοτικούς άρχοντες που έχουν εμπλακεί με τη διοίκηση και έχουν το «κοινό» τους. Γιατρούς, οπωσδήποτε, με καλό πελατολόγιο, κανέναν «επώνυμο» από το χώρο της showbiz, κάποιον από μεγάλη οικογένεια και κάποιους δευτερεύοντες για τη λάντζα, για να γεμίζουν τα κενά αλλά και για να γεμίζουν το δημοτικό θέατρο. Τέλος για να δέσει το γλυκό βρίσκουν και ένα όνομα της κίνησης, το οποίο περιλαμβάνει λέξεις εποχής, φορτισμένες, και αναθέτουν όλα τα υπόλοιπα στον επικοινωνιολόγο για να σαγηνέψει τις μάζες. Τόσο απλά!
Αυτή τη συνταγή την εφάρμοσαν πολλές φορές και η αλήθεια είναι ότι τους βγήκε. Έτσι έγινε και την τελευταία φορά. Μαζεύτηκαν τελευταία στιγμή, πάντα τελευταία στιγμή γίνονται αυτές οι δουλειές, έπεισαν(;), και το δημοτικό συμβούλιο κατακλύστηκε από ένα συνονθύλευμα προσώπων και έζησε μοναδικές ημέρες δόξης, λαμπρές, οι οποίες δύσκολα θα ξεπεραστούν από τους επόμενους και συνοψίζονται στις λέξεις: παραιτήσεις, ελάχιστη συμμετοχή, αδιαφορία, υποτονική λειτουργία, η πόλη στο περιθώριο!

Αυτή τη φορά, ακούγεται, ότι στη «γνωστή συνταγή»  βάζουν και νέο αίμα, οικογενειακό βεβαίως, και οικογενειοκρατία δηλαδή, μιας και τα χρόνια περνούν και πρέπει να προετοιμαστεί η επόμενη γενιά ...που θα «αφεντεύει» την πόλη.
Βέβαια θα πει κάποιος, μα τους ψηφίζει ο κόσμος γιατί οι κραυγές; Είναι αλήθεια, η μισή αλήθεια όμως. Ψηφίζει ο κόσμος, όχι όλος ο κόσμος. Ο πολύς κόσμος μένει στο σπίτι του και ενίοτε σιχτιρίζει,  ψηφίζουν οι "στρατοί", οι "στρατοί" τους!

Όμως μετά τον χαλασμό των τελευταίων χρόνων, αυτή τη φορά μάλλον λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο! Οι πολίτες είναι "καχύποπτοι" και δεν πείθονται με «εύκολα κόλπα», και έχουν θυμώσει με όλους αυτούς οι οποίοι εναλλάσσονταν σε θέσεις ευθύνης και τώρα ξεχνούν να κάνουν την αυτοκριτική τους. Ακόμα το πανίσχυρο κόμμα τους δεν υπάρχει, και εάν προσωρινά παρασυρθούν κάποιοι και στηρίξουν όποιο ετερογενές συμμάζεμα παρουσιαστεί, τη δεύτερη Κυριακή θα πάρουν «καλή» απάντηση από όλους τους άλλους πολίτες, ό,τι κι αν πουν, ό,τι και εάν τάξουν, με όποιον κι αν συμμαχήσουν!

Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό του Θ.Σίδερη...

 Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό του Θωμά Σίδερη στα στρατόπεδα συγκέντρωσης & στις τρώγλες των Σύρων προσφύγων στο Χατάι της Τουρκίας

Ο δρόμος ανάμεσα στο Αλέπο και στο Ρεϊνχαλί είναι μόλις 145 χιλιόμετρα – είναι ένας τυπικός ασφαλτοστρωμένος επαρχιακός δρόμος. Στην πραγματικότητα όμως είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους δρόμους στον κόσμο. Δουλέμποροι, πράκτορες, μέλη εθνικιστικών οργανώσεων, ελεύθεροι σκοπευτές, μισθοφόροι διαφόρων εθνικοτήτων και οι εξαιρετικά επικίνδυνοι πολεμιστές της εξτρεμιστικής ισλαμικής οργάνωσης Τζαμπάτ Αλ Νούσρα συνθέτουν ίσως το πιο βίαιο και αποκρουστικό ανθρώπινο μωσαϊκό. 
Αύγουστος 2013. Ο δημοσιογράφος Θωμάς Σίδερης μαζί με ένα τηλεοπτικό συνεργείο και μια μικρή ομάδα ανθρωπιστικής οργάνωσης από την Κωνσταντινούπολη φτάνουν στο Χατάι της Τουρκίας, μια μεγάλη πεδινή περιοχή στο νοτιοανατολικό άκρο της χώρας, σε απόσταση αναπνοής από το Αλέπο της Συρίας. Στο Κιρκάν και στο Ρεϊνχαλί βρίσκονται τα μεγαλύτερα στρατόπεδα –επί τουρκικού εδάφους- υποδοχής και φιλοξενίας των Σύρων προσφύγων, εκεί που ο εθνικισμός συναντά το πολεμικό Ισλάμ και το εμπόριο ανθρώπων και ελπίδων.

"Υποψήφιοι" μιας χρήσης!

Συγγενείς και συμπέθεροι από άλλες περιοχές, παλιοί ποδοσφαιριστές  …για τα ψηφοδέλτια!

Μετά την τροπολογία του υπουργείου εσωτερικών και την αύξηση του αριθμού των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, τα επιτελεία των υποψηφίων δημάρχων έχουν εξαπολύσει κυριολεκτικά «ανθρωποκυνηγητό» για να κλείσουν όσους περισσότερους υποψηφίους μπορούν. 

Σίγουρα είναι μια προσπάθεια χωρίς σκοπό και ουσιαστικό κέρδος για τους συνδυασμούς και για την πόλη. Περισσότερο γίνεται ότι γίνεται για την εικόνα των συνδυασμών. Βάσει μιας παλιάς αντίληψης δεν μπορεί να εμφανιστεί συνδυασμός με 50 υποψηφίους όταν η τροπολογία της τελευταίας στιγμής προβλέπει μέχρι και 82. 

Όμως όλο αυτό είναι υπερβολικό και μάταιο, μιας και από τους 82 υποψηφίους για το δημοτικό συμβούλιο του πρώτου συνδυασμού θα εκλεγούν 25 και από τους 492 υποψηφίους των 6 συνδυασμών της αντιπολίτευσης θα εκλεγούν μόλις 16! 

Βέβαια υπάρχει και η παλαιοκομματική αντίληψη, ότι όσο πιο πολλοί τόσο καλύτερα. Δεν ενδιαφέρει φαίνεται να υπάρχει καλό πρόγραμμα και ικανοί, με όρεξη υποψήφιοι για να πείσουν και να τους επιλέξουν οι πολίτες, αλλά να υπάρχουν πολλοί, για να μαζέψουν τους ψήφους όλων και κυρίως συγγενών και φίλων. 

 Τα επιτελεία βρίσκονται σε αδιέξοδο, είπαμε η εικόνα! 

Αφού λοιπόν, εξάντλησαν το περιθώριο των κουμπάρων και των συμπεθέρων, ακόμα και μακρινών, αναζητούν απεγνωσμένα καινούργιες «δεξαμενές» υποψηφίων. Τελευταία τα λαγωνικά των συνδυασμών αναζητούν ενισχύσεις εκτός των ορίων των δήμων. Κυρίως αναζητούν αδέρφια, ξαδέρφια, ανιψιούς, παλιούς αθλητές, ακόμα και υποψηφίους με ονόματα που μοιάζουν ή έχουν σχέση με κατοίκους της πόλης ή με ανθρώπους που έχουν κάποια ιστορία στην περιοχή. 

Υποψήφιοι δήμαρχοι …χωρίς συμβούλους!

 Μέχρι σήμερα έχουμε μετρήσει 7 υποψηφίους δημάρχους οι οποίοι σκέφτονται να διεκδικήσουν τη διοίκηση του δήμου. Σχεδόν όλοι, δηλώνουν έτοιμοι και, προετοιμάζονται να παρουσιάσουν τους υποψηφίους και το πρόγραμμα τους.
Αν και είναι νωρίς για ονόματα, η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν πρόβλημα κατάρτισης αξιοπρεπούς ψηφοδελτίου ...είναι και πολύ μεγάλο, περίπου 120 άτομα. Ψηφοδελτίου, εννοείται, ικανού να διεκδικήσει με αξιώσεις τη νίκη και όχι ψηφοδελτίου με τους γειτόνους, τους συμπεθέρους και τους παιδικούς φίλους! 

Πολλοί δημότες οι οποίοι έχουν τις ικανότητες και θα μπορούσαν να βοηθήσουν δεν επιθυμούν να μπλέξουν με τα προβλήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Κάποιοι άλλοι έχουν απογοητευτεί από τη μεταχείριση τους σε προηγούμενες εκλογές και άλλοι θεωρούν ότι με το ασφυκτικό νομοθετικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί δεν υπάρχουν δυνατότητες για πραγματική προσφορά στην πόλη παρά διαχείριση της οικονομικής μιζέριας! 
Ακόμα οι νέοι οι οποίοι θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά και να δώσουν άλλον αέρα στα δημοτικά μας πράγματα αδιαφορούν για ό,τι δημοτικό.
 Οι ίντριγκες, η πόλωση, το σκηνικό που στήνεται σε κάθε δήμο, η συζήτηση για ό,τι άλλο εκτός από τα τοπικά προβλήματα, τα χτυπήματα κάτω από τη μέση, η αναζήτηση από τους "αναμάρτητους" στο χρονοντούλαπο "παλιών αμαρτιών" των υποψηφίων για να τους πλήξουν και να κρυφτεί η αδυναμία κατάθεσης βιώσιμων προτάσεων, κάνουν πολλούς να κρατούν αποστάσεις και να μην επιθυμούν την ουσιαστική τους εμπλοκή!
 Υπάρχει μόνο μια κατηγορία διαθέσιμη να βάλει το όνομα της, οι "παλιές καραβάνες" ! Καίγονται από την επιθυμία να συμμετάσχουν, αλλά περιμένουν στη γωνία, συσκέπτονται σε καφενεία και κουρεία και περιμένουν να δουν προς τα που θα γείρει η πλάστιγγα, ώστε να πλασαριστούν οι ίδιοι ή κοντινά τους πρόσωπα στο συνδυασμό με αντάλλαγμα  πολιτικές "καρέκλες…

Το σίγουρο είναι ότι η κλεψύδρα έχει γυρίσει! Σύντομα θα κλείσουν με το ένα ή τον άλλο τρόπο τα ψηφοδέλτια και τότε μη φανεί περίεργο, αλλά κάποιοι υποψήφιοι δήμαρχοι θα επιχειρήσουν ηρωική έξοδο από την κούρσα, λίγο πριν την τελευταία στροφή!

 Υ.Γ. Η πρώτη ανάρτηση του κειμένου έγινε στις 19/2/14. Σήμερα 2 μήνες μετά η αγωνία στα επιτελεία κορυφώνεται για την παρουσίαση αξιόμαχων ψηφοδελτίων. Την Κυριακή είναι η τελευταία ημέρα κατάθεσης των συνδυασμών στο πρωτοδικείο και το στοίχημα είναι αν θα φτάσουν όλοι "στον πάγκο" για κατάθεση ψηφοδελτίου, με συμπληρωμένο ψηφοδέλτιο.

ΔΗΚΕΠΑ τέλος ...και τα συνήθη παρατράγουδα!

Πριν από 6 μήνες περίπου το Δημοτικό Συμβούλιο, μετά πολλές προσπάθειες αποφάσισε την συντεταγμένη λύση της Δημοτικής Επιχείρησης (ΔΗΚΕΠΑ) μεταφέροντας δράσεις, εργαζόμενους και χρέος στον Δήμο. 
 Οι σχετικές αποφάσεις πήγαν στην αποκεντρωμένη διοίκηση και δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα της κυβέρνησης.

Η απόφαση λύσης της επιχείρησης ήταν μια σημαντική απόφαση για την οποία εργάστηκαν πολλοί άνθρωποι και στηρίχτηκε κυρίως από την αντιπολίτευση του Δημοτικού συμβουλίου  εκτός από την Λαϊκή Συσπείρωση. Κάποιοι το πίστεψαν από την αρχή και παρέσυραν και τους άλλους και άλλοι έμεινα να στηρίζουν με εμμονή μέχρι τέλους τις απόψεις τους. Τα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου είναι αποκαλυπτικά.

Η απόφαση αυτή έδωσε τέλος στην απαράδεκτη κατάσταση δημιουργίας μιας «χωματερής» εργαζομένων και άνοιξε το δρόμο για την αποπληρωμή των δεδουλευμένων. Παράλληλα με τη δημοσίευση της απόφασης θα ξεκινήσει έλεγχος των οικονομικών της Επιχείρησης από ορκωτούς λογιστές και θα αποδοθούν τα του καίσαρος τω καίσαρι, και παράλληλα, υποθέτουμε, θα γίνει ένας σχεδιασμός για την αντιμετώπιση του τεράστιου χρέους της.

Από εκεί και πέρα και αυτή τη φορά δεν έλειψαν τα παρατράγουδα. 
 Ήδη εμφανίστηκαν απόψεις οι οποίες προσπαθούν να "αλλάξουν την ιστορία" προσπαθώντας να χρεώσουν σε ορισμένους την επιτυχία, για ψηφοθηρικούς σκοπούς προφανώς!

Για την ιστορία και μόνο, το επιβεβαιώνουν και τα ντοκουμέντα, τα οποία εύκολα μπορεί κάποιος να τα αναζητήσει με μια περιήγηση στο διαδίκτυο, για το θέμα της ΔΗΚΕΠΑ πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν οι δημοτικές κινήσεις «Αναγέννηση τώρα» και «άλλος δρόμος» και πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι με μεγαλύτερο μερίδιο συμμετοχής οι εμπειρότεροι εξ αυτών. 

Τώρα αν κάποιοι "έτρεξαν" πεισσότερο στο τέλος, σε μια δρομολογημένη κατάσταση, χτυπώντας στοργικά την πλάτη των εργαζομένων  ...μπράβο τους!

Ο κάδος «απολυμάνθηκε»!

Χθες στη Χαραυγή μύρισε ασβέστης. 
 Ένα συνεργείο τραβούσε τους κάδους των απορριμμάτων, ένα τεράστιο ρολό πηγαινοερχόταν νωχελικά και τσουπ γινόταν το θαύμα. Άσπρο, κάτασπρο δάπεδο και ένας βρώμικος κάδος από πάνω «καμαρωτός – καμαρωτός». 

Πολλοί κάτοικοι πήγαν κοντά να δουν και να μάθουν, κάποιοι πιο περίεργοι ρώτησαν: τι έγινε ξαφνικά και ασχολούνται με τους κάδους της Χαραυγής;
Τις προάλλες, περίπου ένα μήνα πριν, ένα τεράστιο αυτοκόλλητο με φωτεινά χρώματα έγραφε ο κάδος «απολυμάνθηκε»! Δηλαδή ένα ακριβό αυτοκόλλητο, ενημέρωνε για την απολύμανση του κάδου, γεγονός αυτονόητο, το οποίο έπρεπε να γίνεται περιοδικά και συστηματικά! Κάποιοι το θεώρησαν αστείο και πήγαν κοντά, οι άπιστοι,  να μυρίσουν και να  ρωτήσουν πως η συμβατική ευθύνη για υπηρεσίες καθαριότητας, έγινε ταμπέλα.
Το σχόλιο θα μπορούσε να σταματήσει εδώ, με την υποσημείωση ότι έστω και καθυστερημένα θυμήθηκαν τη Χαραυγή σήμερα, την Ευγένεια αύριο κ.λπ. Μπράβο! 

Θα μπορούσε να σταματήσει εδώ, εάν δεν ήταν προεκλογική περίοδος.
 Την περίοδο αυτή ό,τι  κι αν γίνει, δεν «μετράει» ή καλύτερα μετράει ανάποδα. Γιατί γίνεται κατόπιν εορτής και  μοιάζει με ψηφοθηρικό παιχνιδάκι!  Γιατί γίνεται για τη δημιουργία εντυπώσεων, γιατί υποτιμά τη νοημοσύνη των δημοτών, γιατί δείχνει ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν οι παλαιοκομματικές προεκλογικές τακτικές συγκινούν ακόμα τους πολιτικούς.
Οι πιο μυημένοι βέβαια, γνωρίζουν ότι υπάρχει και μια ακόμα εξήγηση για τον ασβέστη στη Χαραυγή. Οι τελευταίες έρευνες,  οι οποίες διαρρέουν από τα επιτελεία των υποψηφίων, δείχνουν ότι οι κάτοικοι θεωρούν ως σημαντικότερο πρόβλημα την καθαριότητα της πόλης και ότι η Χαραυγή δίνει πολύ μαύρο σε όλους τους πρώην που άλλαξαν όνομα ή παράταξη για να «ξεχάσουν» και να "ξεχαστούν"!  

Δυστυχώς αυτή είναι η παράλογη λογική της "πολιτικής"! Αντί για πολιτική ουσίας που λέει, ανασκουμπώνω τα μανίκια, σχεδιάζω, δουλεύω, αποτυγχάνω, επιτυγχάνω, τσαλακώνομαι, παρουσιάζω έργο, κυριαρχεί η πολιτική που λέει, σπαταλώ χρόνο και προσπαθώ να ανακαλύψω τρόπους για να εντυπωσιάσω και να «ενημερώσω» για τις "επιτυχίες".  Η πολιτική της εικόνας και όχι η πολιτική της δράσης...

Συνέντευξη με τον Χρήστο Βρεττάκο, υποψήφιο δήμαρχο στο Κερατσίνι-Δραπετσώνα

Ο Χρήστος Βρεττάκος, υποψήφιος δήμαρχος της δημοτικής κίνησης «Άλλος Δρόμος» για το δήμο Κερατσινίου- Δραπετσώνας, μιλά στην "Εποχή" για το όραμα ενός δήμου που θα εναντιώνεται στις κυβερνητικές πολιτικές λιτότητας και θα προάγει την παιδεία και το φυσικό περιβάλλον που αξίζουν οι δημότες.Τη συνέντευξη πήρε η Τζέλα Αλιπράντη


Βασικό σας μέλημα, όπως έχετε πει, είναι η παιδεία. Πώς μπορεί να την προάγει ο δήμος;
Είναι δεδομένο πως αν δεν γίνουν ανατροπές και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο η παιδεία δεν θα μπορεί να είναι πρώτη προτεραιότητα. Η δημόσια παιδεία αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα. Παρόλα αυτά εμείς πιστεύουμε πως σε επίπεδο δήμου μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα, όχι όσον αφορά τη χρηματοδότηση που όλο ένα και μειώνεται από το κράτος, αλλά στο πώς θα σταθούμε δίπλα στα σχολεία. Να μπορέσουμε με τα συνεργεία του δήμου να καλύψουμε τις υλοτεχνικές ανάγκες τους, με τις υπηρεσίες να σταθούμε δίπλα στα παιδιά και να συζητήσουμε με όλη την εκπαιδευτική κοινότητα για την αντιμετώπιση του φαινομένου οι μαθητές να μην συνεχίζουν στο Λύκειο. Ο δήμος μπορεί να προσφέρει στα παιδιά κοινωνικό φροντιστήριο και, μαζί με τους εκπαιδευτικούς, να οργανώσουμε διάφορες δραστηριότητες, όπως προγράμματα ιστορίας και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.