Σωπάστε επιτέλους!

Σωπάστε επιτέλους! Σεβαστείτε το πένθος 100 οικογενειών κάθε μέρα!

του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου.  lifo.gr

Πολύ συχνά, συχνότατα, ο δημόσιος διάλογος κυριαρχείται από ασημαντολογίες που παρουσιάζονται ως η συντέλεια του κόσμου, για λόγους μικροπολιτικής.
Όχι όμως σε περιόδους που πεθαίνουν 100 άνθρωποι τη μέρα από μια πανδημία.

Κάθε μέρα ―κάθε μέρα!―, 100 οικογένειες θάβουν το αγαπημένο τους πρόσωπο, τυλιγμένο με σελοφάν, σε μια άδεια εκκλησία, ανυπεράσπιστες απέναντι στην αρρώστια. Μόνο το πρώτο 11ήμερο του Δεκεμβρίου 1.066 σπίτια έζησαν μιαν σχεδόν εξωγήινη εμπειρία θανάτου.
Το πένθος απλώνεται βαθμηδόν σε ολόκληρη την επικράτεια- σε πόλεις αμήχανες, σαστισμένες, δρόμους άδειους, δυσοίωνους.

Κι όμως, τα επικοινωνιακά επιτελεία των κομμάτων και οι παρατρεχάμενοί τους έχουν κορώσει, αναπηδούν με φτηνό πνεύμα από ευφυολόγημα σε μπηχτή και τούμπαλιν, επαναφέροντας εμμονικά στο δημόσιο διάλογο διαξιφισμούς που θα έκαναν θραύση σε άλλες, πιο ανέμελες εποχές.
Αν ο Τσίπρας νοίκιασε ένα σπίτι 500 ή 1000 ευρώ· αν ο πρωθυπουργός έκανε ποδήλατο στην Πάρνηθα ή στο Καλλιμάρμαρο· αν… Φανερώνοντας μιαν ανατριχιαστική ανωριμότητα - κυρίως όμως μιαν πρωτοφανή ύβρι για το πένθος των ανθρώπων, διπλα τους, για τους οποίους υποτίθεται δουλεύουν και νοιάζονται.

Στα δικά μου χρόνια, όταν συνέβαιναν απείρως πιο μικρές εθνικές τραγωδίες, οι σημαίες κυμάτιζαν μεσίστιες και το ραδιόφωνο έπαιζε πένθιμα εμβατήρια. Οι πολιτικοί έδειχναν ένα πρόσωπο σοβαρότητας, ενσυναίσθησης και εμψύχωσης. Δεν έχει σημασία αν το πίστευαν ή όχι. Το έδειχναν. Κι αυτό αρκούσε για να επουλώσει κάπως την τραυματισμένη δημόσια εικόνα.

Σήμερα, βυθισμένοι στην κοκορομαχία τους, δεν έχουν πια αίσθηση του χώρου και του χρόνου, άφησαν τα πρώτα και καίγονται με τα δεύτερα. Μια τέτοια συμπεριφορά, που κρατάει μέρες, στην χειρότερη στιγμή της πανδημίας, δημιουργεί μια τρομερή αίσθηση αποκαρδίωσης και ανασφάλειας. Ο πολιτικός κόσμος δεν έχει αρθεί (ακόμη μια φορά) στο ύψος των περιστάσεων. Όσο για τα social media, αυτά πάντα ήταν ευεπίφορα στο fake δράμα και την ασημαντολαγνεία...
Ίσως αυτή η φωτογραφία με τους νεοσκαμένους τάφους για θύματα του κορωνοϊού στη Θεσσαλονίκη, τους βοηθήσει όλους να συνέλθουν.
Αυτό είναι το μόνο θέμα. Τα άλλα είναι μικροπολιτικό ψιλόβροχο.
Πηγή: lifo.gr

13 αναπάντεχες προτροπές του καθηγητή Φιλοσοφίας προς τη νέα γενιά που ενηλικιώνεται αυτές τις μέρες.

Η ομιλία του Θεοφάνη Τάση στους αποφοίτους της Ερασμείου Ελληνογερμανικής Σχολής 13 αναπάντεχες προτροπές του καθηγητή Φιλοσοφίας προς τη νέα γενιά που ενηλικιώνεται αυτές τις μέρες.      ΤΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ ΤΑΣΗ*19.7.2020 | lifo

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΤΕ και χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ σ' αυτήν τη μοναδική στιγμή του βίου σας. Αποφοιτήσατε από το Λύκειο και πετύχατε στις πανελλήνιες εξετάσεις σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους των τελευταίων δεκαετιών σε αντίξοες συνθήκες. Εν τω μέσω μιας πανδημίας μελετούσατε και τώρα ετοιμάζεστε να σπουδάσετε σ΄ έναν κόσμο πιο αβέβαιο από ποτέ.

 Ανεξάρτητα από το πώς θα εξελιχθεί η πανδημία έχετε ήδη μάθει να μη θεωρείτε πολλά πράγματα αυτονόητα και μέχρι ενός σημείου συμφιλιωθήκατε με την ενδεχομενικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο κόσμος επανέρχεται σταδιακά παρά τη σκιά μιας πιθανής αναζωπύρωσης, σε μια φυσιολογική, πλην όμως διαφορετική, καθημερινότητα όπου η ζωή ολόκληρη εξακολουθεί να βρίσκεται μπροστά σας. Σ' αυτό τον αλλαγμένο κόσμο με τους νέους κανόνες ανοίγονται σε εσάς αδιανόητες μέχρι σήμερα δυνατότητες και προσφέρονται πρωτόγνωρες ευκαιρίες. Να το έχετε κατά νου όχι μόνο σήμερα που είναι μια μέρα γιορτής. Αυτός ο νέος κόσμος θα διαμορφωθεί από τη γενιά σας.

 Γι' αυτό, όπως σας συγχαίρω για την αποφοίτησή σας, ελπίζω κάποτε να σας συγχαρώ για την πορεία και τη συνεισφορά σας σ' αυτόν.

 Όμως θα ήθελα ν' απευθυνθώ και στους γονείς σας καθώς αυτή η μέρα ανήκει και σε εκείνους. Αγωνιστήκατε ν' αναθρέψετε τα παιδιά σας και τώρα ήρθε η στιγμή να δρέψετε τους καρπούς των κόπων σας. Συγχαρητήρια, τα ξεφορτωθήκατε! Το σπίτι άδειασε! Μπορείτε να χρησιμοποιείτε ελεύθερα το μπάνιο και ν' ακούτε τη μουσική που προτιμάτε! 

Απόφοιτες/-οι ενηλικιωθήκατε πλέον και μακριά από τους γονείς θα αντιληφθείτε για πρώτη φορά πόσα σας προσέφεραν προτού αργότερα συνειδητοποιήσετε πόσο τους μοιάζετε. Δεν θα ξαναζήσετε ποτέ μαζί τους, εκτός αν μείνετε ταπί! Το ίδιο θα σας λείψουν τα αδέρφια σας, όσο παράξενο και αν σας φαίνεται, ύστερα από τους καβγάδες στα χρόνια τα οποία ζούσατε μαζί στο ίδιο σπίτι. Να τ' αγαπάτε, μεγαλώνοντας θα εκτιμήσετε το κοινό παρελθόν που μοιράζεστε. 

 Πιθανώς να προσκαλέσατε έναν φιλόσοφο για να σας μιλήσει ευελπιστώντας σε σοφές συμβουλές, αλλά αν οι φιλόσοφοι είχαμε τις οριστικές απαντήσεις στο πώς να ζει κανείς θα τις είχαμε εφαρμόσει οι ίδιοι.