Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: ΔΥΟ ΑΣΥΜΒΑΤΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΥΘΕΙΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΡΕΨΟΔΙΚΙΕΣ
Της ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΣΥΡΑΚΟΥ* 
Πέρασε πολύς καιρός για να αρχίσουν να κατανοούν περισσότεροι κύκλοι και δυστυχώς με μεγάλη βραδυπορία και στο χώρο της Αριστεράς, ότι χωρίς ένα μεγάλο «τσουνάμι» ρευστότητας στην οικονομία είναι αδύνατη οποιαδήποτε διέξοδος από την κρίση.

Αυτό που χρειάζεται πρώτα απ’ όλα ο τόπος, ως κλειδί διεξόδου, είναι ένα πραγματικά γιγάντιο, καλά σχεδιασμένο και στοχευμένο πρόγραμμα δημόσιων παραγωγικών, με την πλήρη σημασία του όρου, επενδύσεων, καθώς και μια ισχυρή ροή εξαιρετικά ευνοϊκής χρηματοδότησης στην ιδιωτική οικονομία, η οποία θα κατευθυνθεί πρώτα απ’ όλα στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, με ρήτρα απασχόλησης.
Με δύο λόγια, η ελληνική οικονομία χρειάζεται το ακριβώς αντίθετο απ’ ότι γίνεται σήμερα με τη διαρκή συρρίκνωση, σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα, τόσο του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων όσο και της χρηματοδότησης της οικονομίας.
Η όψιμη ανακάλυψη της αδήριτης ανάγκης της ρευστότητας για τη μετάβαση από την ύφεση στη σταδιακή ανάκαμψη, αντί να απαντηθεί ευθέως μέσα από υπαρκτές εθνικές δυνατότητες με ότι αυτό συνεπάγεται, γίνεται η αφετηρία για κάθε λογής στρεψοδικίες. 

ΟΙ ΣΤΡΕΨΟΔΙΚΙΕΣ
ΠΡΩΤΗ ΣΤΡΕΨΟΔΙΚΙΑ: Η πρόταση για αθρόο δανεισμό με πολύ χαμηλά επιτόκια, κοντά στο μηδέν, του ελληνικού κράτους από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Η πρόταση αυτή, αν και ανεπαρκής να βοηθήσει τη χώρα, αφού δεν προσφέρει τα πολύπλευρα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες του εθνικού νομίσματος, είναι πρακτικά ανέφικτη, πολύ περισσότερο αφού σε μια τέτοια περίπτωση ο ρόλος της ΕΚΤ, ως μαζικού και ύστατου δανειστή, θα γενικευθεί σε όλα τα κράτη. 
ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΤΡΕΨΟΔΙΚΙΑ: Η πρόταση για ένα ευρύ και μακρόχρονο πρόγραμμα ευνοϊκού δανεισμού της ΕΕ, μέσω π.χ. του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), προς την Ελλάδα, πράγμα που στην πράξη θα σημάνει γενίκευση αυτού του δανεισμού σε όσες ευρωζωνικές χώρες το έχουν ανάγκη. Και η πρόταση αυτή είναι όνειρο θερινής νυκτός, αφού η Γερμανία και άλλες βόρειες χώρες θεωρούν πολιτικά δυσβάσταχτο και οικονομικά αβέβαιο και επικίνδυνο ένα τέτοιο αθρόο δανεισμό. 
ΤΡΙΤΗ ΣΤΡΕΨΟΔΙΚΙΑ: Η έκδοση ειδικών ομολόγων του Δημοσίου ως μέσου πληρωμής, αρχής γενομένης από την πληρωμή προμηθευτών και έργων του Δημοσίου. Η πρόταση αυτή για την αναζήτηση ρευστότητας ισοδυναμεί με την έκδοση δεύτερου νομίσματος, παράλληλου με το ευρώ και είναι μια μορφή υποκατάστασης, υποτίθεται, της ανάγκης του εθνικού νομίσματος. Η κατεύθυνση αυτή των ειδικών ομολόγων είναι ατελέσφορη και ιδιαίτερα επικίνδυνη, αφού θα διαιρέσει βαθύτερα την κοινωνία σε κατόχους ευρώ και σε αυτούς που θα διαθέτουν αναγκαστικά ανεπιθύμητα ομόλογα «σκουπίδια», άνευ ουσιαστικής αξίας. 
ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΡΕΨΟΔΙΚΙΑ ΚΑΙ ΙΣΩΣ Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ: Η διεκδίκηση ενός σχεδίου τύπου Μάρσαλ για τη χώρα μας, με τη «δωρεάν» προσφορά κεφαλαίων σε επαρκή ποσά, πράγμα που, φυσικά, οδηγεί στη γενίκευση ανάλογης οικονομικής βοήθειας και στις άλλες χώρες της ΕΕ, που την έχουν ανάγκη. Κατ’ αρχήν, η επίκληση του γνωστού σχεδίου Μάρσαλ ως ιστορικής αναφοράς είναι τουλάχιστον ατυχής, αφού το σχέδιο Μάρσαλ υπήρξε η οικονομική πλευρά του δόγματος Τρούμαν για την αναχαίτιση της «κομμουνιστικής απειλής» και το όχημα για την αμερικανική κηδεμονία επί της Δυτ. Ευρώπης και τον έλεγχο της οικονομίας της, ενώ για την Ελλάδα το σχέδιο Μάρσαλ είναι ποτισμένο με εμφυλιοπολεμικό αίμα, οικονομική υποδούλωση και πολιτική υποτέλεια. Εκτός αυτού, δωρεάν οικονομική βοήθεια πέραν των γνωστών πακέτων του ΕΣΠΑ, που φυσικά δεν είναι «δωρεάν», ενώ κι αυτά διαρκώς συρρικνώνονται με ημερομηνία λήξης, δεν πρόκειται να υπάρξει και αποτελεί μυθοπλασία και ονειροβασία η αναζήτησή της.

Αλλά και στην περίπτωση που κάποιοι επιμένουν να διεκδικούν «ουτοπίες» με την κακή έννοια, μπορούν κάλλιστα να το κάνουν, αρκεί να μη βασίζουν επ’ αυτών την προοπτική της χώρας.
Το αβίαστο συμπέρασμα είναι προφανές.

ΜΟΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ΕΘΝΙΚΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ !

Αν η ανάγκη μεγάλης ρευστότητας με προνομιακούς όρους συνιστά όρο διεξόδου της ελληνικής οικονομίας από τις σημερινές συμπληγάδες, τότε αυτή η ρευστότητα θα προκύψει από μία και μόνη ευθεία και τολμηρή απάντηση: το εθνικό νόμισμα και τη συγκρότηση μιας εθνικής νομισματικής πολιτικής προοδευτικού προσανατολισμού.

Άλλες επιλογές χρηματοδοτικής αναζωογόνησης της οικονομίας πρακτικά δεν υπάρχουν.

Μια εθνική νομισματική πολιτική μπορεί να διασφαλίσει την ικανή και αναγκαία αλλά και άκρως ευνοϊκή ρευστότητα σε δημόσιο και ιδιωτική οικονομία, ενώ με την ανάλογη ευελιξία θα ευνοήσει τις εξαγωγές, θα φρενάρει τις εισαγωγές, θα δώσει ανάσες θετικής προστασίας στους τομείς της οικονομίας που τη χρειάζονται για να στηριχθούν, θα προσφέρει ώθηση στην απασχόληση και θα υποβοηθήσει την ανάταξη της οικονομίας.

Φυσικά, ο δρόμος της μετάβασης από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα βραχυχρόνια θα έχει δυσκολίες, πράγμα που θα καταστήσει αναγκαία ειδικά έκτακτα μέτρα για την αντιμετώπισή τους.

Όμως αυτές οι προσωρινές δυσκολίες είναι χίλιες φορές προτιμότερες από τη μνημονιακή «νεοαποικιοκρατία», τη διαρκή, σχεδόν, οικονομική αποτελμάτωση και τη μονιμότερη απουσία ελπίδας και προοπτικής.

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΣΥΡΑΚΟΥ

*Η Σταυρούλα Συράκου είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αυτονόητο ότι οι απόψεις της υπογράφουσας είναι προσωπικές.Tετάρτη 22 Ιανουαρίου 2014.

iskra